Wat een creatieve energie

Moerbeke

Eén minuut voor vier parkeer ik tussen de bomen op het plein en haal opgelucht adem.
We hebben het op tijd gehaald. Dat is niet eenvoudig, met al dat verkeer. Moerbeke ligt dicht bij Antwerpen. Gelukkig nog voor de duivelse ring. Ten minste als je het vanuit ons standpunt bekijkt.
Een groot beeld in Cortenstaal staat op een rondpunt als je het dorp binnenrijdt. Het noemt Kristal en herinnert de voorbijgangers aan de geschiedenis van de suikerfabriek van Moerbeke. Hilde van Sumere heeft beeldhouwwerken in het zuiden van China, in het Vlaams Parlement en dus ook op een rondpunt in Moerbeke (Waas).

Unieke dames

Mijn baas en ik hebben een afspraak met de dames van DES. We zijn te gast bij Myriam. Zij tekent, schildert, zingt en woont, ongelooflijk mooi. Haar terras ligt aan het water. Haar boot ligt op de Moerbeke vaart. Het is een ‘unieke plek’.
De DES dames wachten ons op. Wij zijn nieuwsgierig. Zij zijn ongeduldig.
DES is een afschuwelijk synthetisch hormoon. 30 jaar lang hebben onschuldige vrouwen een zogenaamde, onschuldige vitamine geslikt. Ze wilden een perfecte zwangerschap en een miraculeuze baby.
Jaren later is het leed tastbaar en de realiteit bikkelhard. DES ‘slachtoffers’ zijn kinderen of kleinkinderen die geen kinderen kunnen krijgen. Allerlei afwijkingen zorgen voor problemen, ziektes en een levenslang gemis.

Het gaat over de buik.

“Ik was amper 19 toen ik hoorde dat ik nooit kinderen zou kunnen krijgen”, vertelt Myriam. Op zo een leeftijd ben je niet bezig met gezinsplanning. Ze tekent vaak een ‘Recycling woman’, een vrouw die een cirkel vormt. Om de cyclus rond te maken, steekt ze haar tenen in haar mond. ‘Recycling woman’ is ook de titel van een lied op de plaat Kiss of life. Ik krijg daar kippenvel van.

DES gaat ook over de buik, net als bloedtest. Alle twee gaan ze over maakbare mensen, moeilijke keuzes maken en oorverdovende taboes.
Wij van het Museum aan de Overkant en de dames van DES willen graag samenwerken. Vandaag komen wij kijken en luisteren naar hun eerste creatieve plannen. Jullie komen binnen in onze keuken zegt de ene. Het is des mensen fluistert de andere.

We voelen de hartslag

De actrice Hilde Heijnen is in topvorm. Ze vertelt honderduit. We hebben een paar keer gerepeteerd met de muzikanten van Velvet Morning. We hebben van alles uitgeprobeerd, geïmproviseerd.
We horen: ‘ik wil als ik sterf jouw handen op mijn ogen’. We horen een stuk met de klank van een hartslag in de baarmoeder. De actrice spreekt daar doorheen. Ze brengt ongrijpbare en onbegrijpelijke teksten in het Frans. De woorden komen in een razendsnel tempo. De kloppende hartslag overstemt geleidelijk aan haar stem. En dan komt er een nummer over niet kunnen kiezen. ‘Keuzestress’ en ‘choisir’ krijgen de klank van het slijpen van scherpe messen.

Ik zit vastgeklonken op mijn stoel en slik herhaaldelijk.
Wat een creatief nest. Wat een energie.

De vrouwelijke suppoost

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *