Logboek De Windstoot

Dag voor dag doorheen de kunstexpeditie De Windstoot

Vrijdag 12/06/20

We moeten dringend op zoek naar een ruimte voor de voorstelling van de SPACE studenten. En dat zal, gezien de omstandigheden, voor een heel beperkt publiek zijn. We nemen contact op met de stedelijke zaalverhuurdienst en sturen een aanvraag door voor huur van de Sint-Annazaal. Het is even bangelijk wachten op een antwoord, om niet te zeggen een fiat. En dat verhoogt eens te meer de stress bij de studenten. Maar ons treft geen schuld; we blijven ijverig verder zoeken.

Ondertussen buigen we ons ook over de aanpak van de collectieven in De Windstoot. Er hoort een draaiboek gemaakt te worden. Els maakte een eerste oefening en inschatting. Daaruit blijkt dat we in onze fasering de opstart per collectief misschien wel moeten opdelen per semester of per jaar. Verder moeten we onderzoeken wie in aanmerking komt voor een residentie, en wie eerder versnipperd en gespreid zal werken. Het budgettaire plaatje speelt hier immers ook een rol.

Ook de ateliers horen na de zomer uit de startblokken te schieten. Maar vooraleer we het mailverkeer met de begeleiders op gang trekken, moeten we  het grondig eens zijn over het concept, want er spoken nog wat fundamentele vragen rond in onze hoofden. Zijn we zeker van de atelier opdracht? Is de keuze voor het formaat van de schilderijen doordacht en voldoende gespecifiëerd?

Stof genoeg dus om te laten bezinken en er maandag op terug te komen.

Woensdag 10/06/2020

De Erasmus studenten van het SPACE project VIVES zijn stilaan aan hun finale begonnen. Uiteindelijk zijn we er in geslaagd om twee kunstenaars met een beperking te betrekken op dit project maar er is geen sprake van om elkaar in levende lijve te ontmoeten. De dagcentra nemen geen enkel risico, de bubbels blijven gesloten.

Dus alles moet via de digitale weg. En hoewel ze hun uiterste best doen om er iets bijzonders van te maken. De essentie van samenwerken gaat verloren. Hun leerkracht Laurence Ann benadert hen met heel kritische bemerkingen en confrontatie. Ikzelf kies de weg van de positieve bevestiging en het aanreiken van kleine artistieke oplossingen. Beide benaderingen werken goed samen en wellicht ondanks Corona zal dit vreemde proces toch een uniek resultaat opleveren. 

Dinsdag 09/06/2020

Gesprek met Hein Mortier van De Figuranten. Ze hebben hun ruimte afgeplakt en zijn terug gestart met repeteren, elke in zijn vierkante meter. Niet evident voor een theatergezelschap! We maken een afspraak om een eerste keer uitgebreid te praten over het project Faust. Faust II krijgt samen met Arnaud Rogard een bijzondere plek in De Windstoot.

Lara Breine stelt voor om  terug samen te werken met Lien en de draad weer helemaal op te pakken. Ze zijn blijven bellen naar elkaar via facebook. Lara is in het weekend langs geweest en Lien heeft haar uitvoerig rondgeleid bij haar thuis en haar beste dansmoves boven gehaald; Super blij om elkaar terug te zien. 

We maken een plan op met aangepast draaiboek voor alle ‘narren’. De windstoot krijgt vorm: de haven, de narren en de schepen. 

Marijke Delecluyse stuurt een skype verzoek. Erwin wil samenwerken met Bart. Niettegenstaande of is het dankzij? Erwins zware autisme heeft de haven al een plek in zijn mind!  

Maandag 08/06/2020

Vreemd. We begroeten elkaar in onze werkruimte in Wit.h. Na veel telewerken en veel virtueel ‘zoom’ gedoe – ‘brutaal digitaal – heeft de reële ontmoeting iets heel bijzonders. Sinds jaar en dag gaan we collegiaal, vriendschappelijk met elkaar om. Nooit aankomen, nooit vertrekken zonder elkaar met een zoen te begroeten. Nu blijven we op de veilige anderhalve corona meter. Dit is tegennatuurlijk en ongewoon. De angst zit er goed in. 

We overlopen de diverse projecten die allemaal in creatieve opstart fase zitten of vertraagd zullen opstarten. Heel veel mooie plannen. 

Maar de essentie van ons werk is mensen ontmoeten, bezoeken, samenbrengen, in gesprek gaan, doen, opnieuw in gesprek gaan, denken, opnieuw in gesprek gaan, bijsturen, opnieuw in gesprek gaan, motiveren, creëren ….

Hoe doe je dat allemaal op veilige afstand? Hoe doe je dat in godsnaam van achter je computer?

We sturen bij, en gaan aan de slag waar mogelijk. 

Uiteraard zetten we deze periode in voor die dingen die minder direct zichtbaar zijn: werken aan een archiveringsopdracht, een nieuwe communicatie. Tijd nemen voor gesprek met diverse partners in het kunstenveld. 

Luc komt zichtbaar opgetogen binnen. Deze namiddag is hij gaan onderhandelen over de huurprijs van een mooie locatie gelegen aan het water in het centrum van de stad. Het Van Dale plein is goed, is poëtisch maar is te klein! Tijd voor een nieuwe plek. Anders. Met meer visibiliteit en iets meer ruimte. We willen tussentijds dingen tonen, mensen ontvangen en onze verzamelde bibliotheek wat beter uitbouwen.

Vrijdag 05/06/20

Het wachten op een bestelling omslagen had de voorbije periode verdraaid veel van een wachten op Godot. Door de vertraging in de levering en de bonus daarbovenop – lees: de verkeerde enveloppes – werd de verdeling van het Bloedtestboek lamgelegd. Die loopt kortom simultaan met de Corona lockdown. Maar daar komt nu verandering in. Deze week werd de doos met nieuwe enveloppes geleverd. Eindelijk kunnen we ze versturen. De kunstenaars en medewerkers van het voorbije project hoeven niet langer meer op hun honger te zitten. En de geïnteresseerden kunnen vanaf nu snel bestellen en op hun wenken bediend worden.

Eerst nog eens grondig de lijst checken, de omslagen stempelen en dan kunnen ze volgende week maandag de post op…

Woensdag 03/06/20

De opdracht om de kunstateliers uit ons netwerk een driedimensionaal schip te maken is misschien toch iets te snel gekomen. Bij nader inzien is dit voor de meeste collectieven technisch te moeilijk en voor ons niet makkelijk te coachen. Misschien moeten we toch eerder opteren voor een twee dimensioneel werk. We verwijzen hierbij naar de schilderijen van twee op twee meter die destijds in het project ‘The right of (un)succes’ in St. Setier Frankrijk werden gemaakt. 

Dinsdag 02/06/20

Zoals eerder afgesproken hebben onze collega’s van Krankland hun werk voor De Windstoot heroriënteerd. Oorspronkelijk werden ze door ons gevraagd om de nieuwe Walking Opera van Wit.h te schrijven en zo het fundament van de nieuwe expeditie te componeren. Maar nu beperken ze zich tot een afgebakend muzikaal/visueel onderdeel van het geheel.

Samen met Howest en Wit.h gaan ze onderzoeken hoe een zestal deelnemers met een beperking zich muzikaal uiten. Hiervoor creëren we op maat DIY-muziek/klankinstrumenten en communicatietools. 


Wie muziek speelt, wordt gehoord – de muzikant is degene waarnaartoe geluisterd wordt. Die macht willen we aan de onmondige geven, op maat van hun concrete behoeften. Het lichaam als muziekinstrument, muziek als taal. Het onderzoek is tweeledig: 

1. Onderzoek naar omgang met klank. Welke klanken en geluiden willen de deelnemers gebruiken om mee aan de slag te gaan, om te componeren? Soundscapes uit hun omgeving, percussieve klanken, samples, het klassieke twaalftonenstelsel…

2. Ontwikkeling van DIY-muziek/klankinstrumenten (analoog – digitaal) die dicht aansluiten op de lichamelijkheid van de deelnemers met een beperking, zowel ergonomisch aangepast, gebruiksvriendelijk, drempelloos. We fantaseren over muzikale body suits, intuïtieve touch screens, letterlijke klanktapijten…

Zaterdag 30/05/20

Gisteravond was het eerste live optreden van Vrijhaven dit jaar. En meteen ook de eerste live performance binnen de expeditie De Windstoot. En meteen ook een première voor Wit.h en coproducent de figuranten (Menen) want het was live op Facebook vanuit vijf verschillende locaties. Voor deze technische knoop kreeg ik in de loop van de week instructie video’s toegestuurd van video en geluidstechnieker Koen Goosens. En na twee tests gedurende de voorbije week lukt het grotendeels. Bijna vierhonderd kijkers is toch een goed begin.

Peter HH schreef me deze middag: 

toen ik onze voorleessessie terugzag op de facebookpagina van Wit.h viel me op hoe relaxed en in grote form onze kapitein Kenny was!
En Delphine, je hebt een bronheldere stem en klaterfrisse uitstraling!
Met ZOOM kun je helaas niet tegelijkertijd spreken blijkt, lukt dus niet om een liedje samen te zingen… Zo leren we altijd bij.
Maar wat mij nog het meeste opviel: de bijzOndere kwaliteit van de 
gedichten van Ann — jij hebt echt een groeisprong gemaakt, Lady Ann, stuk voor stuk pareltjes geschreven die smeken om later in een dichtbundel te komen!

Wat deze groep onder redactie- en niet aflatende stroom aan poëzie van Peter Holvoet Hanssen kwalitatief neerzet is uitzonderlijk. 
Ze gaan nu in verlof maar komen terug met een residentie eind september ’20. Begeleidster stagiaire Delphine moet nu eerst haar laatste examens afwerken.

Vrijdag 29/05/20

Deze ochtend kreeg ik goed nieuws. De begeleider van Erwin Verhofstadt belde me met de melding dat Erwin openstaat voor ‘een gesprek met Bart’. Het zit even technisch niet mee; een plaatselijk euvel belet ons om een Zoom meeting aan te vangen. Dan maar een Whatsapp videochat als alternatief. Laten we klein beginnen dan, bedenk ik. 

Het is een korte babbel. Maar een deugddoend weerzien na pakweg vier en een halve maand mekaar niet meer gezien te hebben. Erwin lacht uitbundig. Hij heeft er duidelijk zin in, de klad is eruit. Al meteen nodigt hij me uit om eens op bezoek te komen. Ook al beseft hij dat dit thans niet mogelijk is. Ik probeer een ingang te vinden voor het gesprek en de uiteindelijke doelstelling: inspiratie opdoen voor het tekenen van een haven. ‘Ik maak maquettes, en daar mag Marijke blij om zijn, niet?’, antwoordt hij prompt. Al snel geeft Erwin het sein dat het gesprek afgerond kan worden. Want Whatsapp videochatten, da’s telefoneren. En telefoneren, dat moet kort zijn, hoor ik hem haast denken.

Het startschot is gegeven. Voor alle verdere stappen en afspraken gaan begeleider Marijke en ik verder in dialoog. En wie weet kunnen we in de nabije toekomst zelfs weer een face to face gesprek plannen, binnen de veiligheidsnormen wel te verstaan.

Donderdag 28/05/20

In zijn boek: ‘De meeste mensen deugen’ schrijft Rutger Bregman: 

koningen en dictators, gouverneurs en generaals denken dat gewone mensen egoïstisch zijn, omdat ze dat zelf zo vaak zijn. Ze gebruiken grof geweld omdat ze iets willen voorkomen dat zich alleen in hun eigen fantasie afspeelt.

Vermoedelijk gaan we binnen het thema van De Windstoot: ‘macht versus onmacht’ deze Bregman nog dikwijls kunnen citeren.

Deze namiddag overleg met Robbert&Frank/Frank&Robbert maar dan zonder Robbert die in vaderschapsverlof is.  We kiezen voor een wandelmeeting doorheen de stad Kortrijk.  Het weer is heerlijk en ogenschijnlijk heeft Kortrijk plots minder last van de Corona. De stad loopt vol slenterende mensen. 
Ons overleg is doorspekt met een opsomming van onze frustraties, ontgoochelingen en tegenslagen. Waarom is het toch zo moeilijk leven en werken in de kunst sector? 

Ik herinner de brief van Philippe Vandenberg gericht aan Sylvain, kunstenaar met een beperking, waarin hij omschrijft hoe kunstenaars hun werk creeren als op een eiland, in afzondering, op atelier, … . Hier geen onderscheid tussen kunstenaars met en zonder handicap. Het ware werk van de kunstenaar: de creatie. Maar die professionele kunstenaar, schrijft Philippe,  moet helaas terug varen naar de oever om er zijn werk te slijten aan het publiek. En die tocht is vreselijk moeilijk en bovendien op de oever heersen andere regels. Hij wenst Sylvain vooral een leven op het eiland van de creatie, zonder de moeienissen van de oevers aan de overkant.

We stellen Frank&Robbert een samenwerking voor met het Grand Atelier La S uit Vielsalm. We nemen ons huiswerk mee en zetten het overleg verder in oktober.

Woensdag 27/05/20

Deze morgen vonden de vrienden van Wit.h onze nieuwe nieuwsbrief in hun mailbox. Het is de eerste maal sinds de opstart van kunstexpeditie De Windstoot dat we het publiek op de hoogte brengen. Moet jullie niet vertellen dat de Corona lock down onze timing volledig in de war stuurde. Precies omdat we, uitzonderlijk voor Wit.h, net nu aan een groter groepswerk sleutelden ism kunstateliers voor personen met een beperking. Niet nu dus.
We zijn tevreden over onze nieuwsbrief en onze nieuwe vormgever Hadewych van Wilderzicht. Ze werken ook aan een nieuwe website maar dit is voor na de zomer.

De SPACE studenten hebben twee scenario’s geschreven voor hun film. Beide zijn inhoudelijk erg gericht op de nood aan gelijkwaardigheid en de moeilijkheden die personen met een beperking hierbij ondervinden. Maar ze focussen ook op het geloof in mogelijke individuele en maatschappelijk ontwikkelingen. Na overleg kijken ze of het mogelijk is beide scenario’s te combineren. En de film, wordt wellicht een boek, digitaal en print. Het blijft vreemd studenten begeleiden die een groepswerk maken zonder elkaar te ontmoeten. Maar ze houden de moed er in. 

De contacten met de voorzieningen komen wel op hang. Goed nieuws!

Dinsdag 26/05/20

Vandaag testen we of het mogelijk is een videobijeenkomst van Vrijhaven, elk vanuit zijn eigen kot, live te streamen op onze facebookpagina. Dus Peter uit Antwerpen, Kenny in Anzegem, Ann in Menen en Delphine in Ledegem.

Koen Goosens de technieker van de Walking Opera Bloedtest heeft me een uitgebreide door hem zelf gemaakte instructie video toegestuurd en begeleidt me extra via zoom. En wat dacht je? Het liep helemaal in de soep. Ook techniek houdt van timing, nuance en anekdote.

s Avonds de test nog eens herhaald en dit kwam al een beetje in de buurt van een live gebeuren. Vrijdag eerstkomende moeten we klaar zijn voor een eerste publieke live voorleessessie. Benieuwd hoe dit verloopt.

Maandag 25/05/2020

De vitrine van Wit.h is zo goed als klaar. Deze namiddag wordt de belettering geplaatst en ondertussen is Luc volop bezig aan de nieuwsbrief die straks verspreid wordt. Daarin uiteraard een verwijzing naar onze nieuwe eye-catcher maar uiteraard ook nieuws over onze nieuwe kunstexpeditie De Windstoot.

Dinsdag 19/05/2020

We bedachten een mooie slogan voor op het raam, ter ondersteuning van de portretfoto van Laurence Demets: ‘Kunstenaars danken de Zorg’. Heel simpel en bondig maar raak en waar het ons over gaat: twee sectoren die van kapitaal belang zijn binnen een samenleving. Twee sectoren ook die gemeenschapsbindend zijn maar ei zo na vertrappeld worden door de hegemonie van het economisch belang. Deze tijd noopt de samenleving tot bezinning daaromtrent, en hiermee wil Wit.h ook een statement maken. Zie straks Laurence pronken in het raam, getooid in een mooie witte jurk. Ze straalt fragiliteit uit, schoonheid ook. En vooral trots maar ook een ingehouden roep naar gelijkwaardigheid. Ze ademt zorgzaamheid en kunst.

We geven de opdracht door aan de beletteraar. Hopelijk wordt de opdracht nog binnen de week uitgevoerd en kunnen we snel uitpakken met dit statement en een straffe vitrine. Die zal ongetwijfeld inslaan en niemand onberoerd laten, deze zomer.

Tijdens een Zoom-overleg buigen we ons over de verdere aanpak van de Windstoot expeditie, gezien de huidige Corona omstandigheden. Er werd een stand van zaken opgemaakt. Daarin nemen we de opgelijste deelprojecten en de diverse sporen onder de loep. Er zijn reeds kleine collectieven aan de slag (zoals Lara en Lien, Vrijhaven), en dat op een alternatieve manier, via videochats. Anderen zitten in een brainstormfase. Maar we zijn nog ver van de volledige actieve bezetting. 

Deze stand van zaken legt de opgelopen vertragingen bloot en toont ons de hiaten. Wat ons duidelijk maakt dat we onder meer snel kunstenaars kunnen of moeten herpositioneren, contacteren en zien vast te leggen: een van de doelstellingen voor de volgende weken.

Maandag 18/05/2020

Els werkt aan een document over de visie en actiepunten rond het archief van Wit.h. Een noodzakelijk instrument, als toetssteen voor de eigen organisatie en als een leidraad voor controle vanuit de overheid. Dit item komt volgende week maandag aan bod op de Raad van Bestuur. 

Tegelijk buigen we ons over de invulling van onze vitrine. Die is dringend aan een nieuwe look en insteek toe. De Kortrijkse kunstenorganisaties zetten zich deze zomer op de kaart via allerlei initiatieven en alternatieven. Wit.h kiest ervoor om de schitterende foto uit het project ‘Ik heb Harteklop’ (2016), met model Laurence Demets, gekleed in een witte trouwjurk, uit te spelen: een sterk beeld! De foto werd anderhalve week terug even uitgetest en het moet gezegd: ze pronkt wondermooi in het Wit.h uitstalraam. De impact zal groot zijn. Bart gaat op zoek naar een schildersezel om de grote foto op te plaatsen. 

Vrijdag 15/05/2020

Luc heeft deze morgen overleg met een vertegenwoordiger van het immo kantoor dat het leegstaande pand aan de Reepkaai, dat onze aandacht trok, verhuurt. Na dat overleg treffen we elkaar op het Jozef Vandaleplein waar we een foto van Inject love, daterend van het ‘Ik heb Harteklop’ project (2016), aan het uittesten zijn in onze vitrine. Die moet dra van een nieuwe facelift en inhoud voorzien worden. 

Het bezochte pand van daarnet blijkt zeer bruikbaar voor Wit.h, het is ruim en vooral vitrinerijk. Dat kan tellen. Maar over de prijs zal zeker onderhandeld moeten worden, want te duur. 

We blijven even hangen daar op het Vandaleplein, de social distacing in acht genomen. Het is de eerste keer dat we elkaar terug in levende lijve zien. We praten wat bij.

Een van de onderwerpen is de moeizame opstart met Erwin Verhofstadt binnen De Windstoot. Bart poogt reeds een tijdje gesprekken en video-ontmoetingen met hem op de rails te krijgen. Ze zijn met elkaar vertrouwd en dat is een belangrijke factor voor Erwin en het proces. Echter, artistieke coach Marijke heeft geen al te goed nieuws. Na weken lockdown gaat het almaar bergaf met zijn welbevinden. Het Corona regime dreef de persoon van Erwin in een extreme quarantaine. Hij laat thans niemand toe in zijn wereld en is totaal verzwakt. Het is bangelijk afwachten dus wanneer we kunnen aanknopen. We hopen stellig op beterschap en plaatsen dit on hold.

Donderdag 14/05/2020

Els heeft een videogesprek met Lara en Lien. 

Beide dames zijn als duo laureaat van Arts in Society Award 2020. Zij werken samen rond het thema seksualiteit – fragiliteit – intimiteit. We nodigden hen uit om het project onder Arts in Society verder te zetten binnen De Windstoot, met name als Narrencollectief.

Het videogesprek loopt goed. Lien tekent veel thuis – vooral veel nieuwe door Félicien Rops geïnspireerde tekeningen. Trots toont ze al haar tekeningen voor de camera. Lara toont de tekeningen die ze samen gemaakt hebben voor de lockdown ook voor de camera. Ze maakt een pak met tekeningen klaar om die in de postbus te droppen bij Lien, met de vraag om daarop verder te werken. Lien ziet dit volop zitten. En op haar beurt kan Lara de wisselwerking weer verderzetten. Deze interactie houdt de gelijkwaardigheid mooi in balans.

Op dit moment verloopt hun communicatie nog steeds digitaal. Maar binnenkort hopen ze een sociale ontmoeting op te starten (samen fietsen). Daarna is het afwachten en zien wanneer er weer in een atelier kan gewerkt worden…

Dinsdag 12/05/2020

Vorige week belden we Marijke, de artistieke coach van Erwin Verhofstadt in Emiliani. Aansluitend vandaag een mail gestuurd met de vraag wanneer ze telefonisch bereikbaar is terwijl Erwin in de buurt is.

Het zou de bedoeling zijn dat Bart een duo vormt met Erwin, als onderdeel van de Haven – zeg maar een van de pijlers van De Windstoot. Bij ons eerste bezoek van 6 januari l.l. hadden we een duo met Jan Geldhof in gedachten. De twee werkten als ‘Friday Painters’ in het verleden al met succes samen. Helaas moet Jan door omstandigheden afhaken. Maar Bart is evenmin een onbekende voor Erwin. Echter, sedert de Corona lockdown is Erwin niet echt ontvankelijk voor bezoeken. En dan hebben we het over interne contacten. Laat staan voor externe alternatieven…

We moeten dus op zoek naar een eerste zet in de interactie en ontmoeting met hem. Daarna proberen we een tweetal vaste momenten per week vast te leggen waarop ze elkaar horen en zien (digitaal). En hopelijk kunnen we zo het proces schoorvoetend op gang brengen. Wordt vervolgd.

Maandag 11/05/2020

Een commercieel pand te huur aan de Reepkaai komt in ons vizier. Het biedt alleszins mogelijkheden om er tentoonstellingen in op te zetten, iets wat in onze huidige, krappe ruimte schier onmogelijk is. Uiteraard is het in deze Coronatijden – met inbegrip van de niet te voorspellen nasleep – moeilijk in te schatten of presentaties op deze schaal wel zin hebben. Of zijn ze net het alternatief voor grote tentoonstellingen? Moeten we straks gaan voor event-loze tentoonstellingen? Met alleen maar bezoek op afspraak? Of enkel een grote window show? Het zijn vragen die ons achtervolgen. Het zijn permanente denkoefeningen. 

Die bevraging wordt op dit eigenste moment versterkt door de recente vraag van het Kunstenoverleg, welke artistieke bijdrage Wit.h deze zomer kan leveren in Kortrijk?

Vrijdag 08/05/2020

Vandaag voeren we een uitgebreid gesprek met Robbert & Frank/Frank & Robbert over hun samenwerking binnen De Windstoot. Het kunstenaarsduo stuurde ons vorige week een projectvoorstel door. Maar een en ander was ons niet duidelijk, met name hoe zij de participatie van kunstenaars met een verstandelijke beperking daarbinnen zien?

Tijdens het videogesprek wordt het ons al snel duidelijk dat hun voorstel nog prematuur is. 

Met hun project willen ze alvast een soort universum creëren (waar ontmoeting met anderen, met andere kunstenaars, uitwisseling van inhouden, nieuwsfeiten en zoveel meer plaatsvinden). Daarbij willen ze diverse media inzetten. Ze willen een van hun spots binnen dat geheel ontwikkelen op maat en thematiek van De Windstoot. Zelf noemen ze zo’n spot een stationnetje. 

Maar gezien de complexiteit van het voorgestelde project, willen ze eerst de tijd nemen om tests te doen en zien wat allemaal kan, en waar de kunstenaar(s) met een verstandelijke beperking hierin een rol kan/kunnen opnemen.

Dat brengt ons ook tot het voorstel om hen een andersoortige positie te laten innemen: die van opdrachtgever, die een soort basic bouwpakket aanlevert voor zo’n stationnetje en waarmee een duo aan de slag kan gaan.

We blijven alvast onderling de dialoog voeren; de inhoud zal mee groeien.

Donderdag 07/05/2020

Wit.h is inhoudelijk vrij optimistisch over de toekomst. We weten wat we willen en ongeveer hoe we dit realiseren. Enige pijnpunt zijn de eigen inkomsten. In 2019 was dit een ramp en nu met de Corona in 2020 de verkoop van het boek Bloedtest voor geen meter loopt, de concerten van The Wild allemaal gecanceld zijn en ook de benefiet door Theater Stap voor Wit.h helaas geannuleerd werd, is een herhaling in de maak.

Vandaag ontwikkelden we met Pierre, Kurt en Catherine (ontmoet via video) het idee om een soort lidmaatschap in het leven te roepen. Het publiek kan zich dan lid maken van Wit.h tegen betaling. Een soort ereplekje want als tegenprestatie krijg je inkijk achter de schermen. Laaiend enthousiast zijn we niet maar het is wellicht het begin van een nieuw financieel denken?

Woensdag 06/05/2020

Toen Wit.h voor het eerst subsidies aanvroeg was de toenmalige minister van cultuur erg geïnteresseerd in wat we deden en vooral hoe. Door onze voorgeschiedenis in de zorg hadden we een unieke organisatiecultuur ontwikkeld. We werden hiervoor beloond en gemotiveerd dit verder te ontplooien. Doorheen de jaren werden de rollen omgekeerd en moeten we ons steeds meer aanpassen aan de leidraad van de overheid. 

‘Organisaties moeten niet alleen flexibel zijn, maar ook robuust, duurzaam, professioneel en innovatief’, zo lees ik in de nieuwe bestuur code. Men schrijft verder dat we ook ‘behoefte aan een houvast en een duidelijk kader’ hebben. ‘En dat de impact van de Corona crisis zal zich nog lang laten voelen’. 

‘Het dwingt ons ertoe te zoeken naar een meer kwalitatieve groei. Onze manier van leidinggeven en besturen dient zich hieraan aan te passen’. Allé vooruit, we weten ons weer bezig te houden. In stilte en op afstand.

Dinsdag 05/05/2020

De studenten van het SPACE project werken hard aan hun theoretische opdracht en houden de moed erin dat ze voor het praktische deel toch een aantal kunstenaars met een beperking kunnen ontmoeten. Live en in real-time. Misschien contact ‘één op één’ werd ons voorgehouden door de verantwoordelijken van de voorzieningen voor mensen met een beperking maar is niet bevestigd.

Vrijhaven trekt zich minder aan van de Corona en blijft tweemaal per week samen komen met videoschrijfsessies. Af en toe schrijven ze ook een gezamenlijk gedicht zoals onderstaand:

Blast of wind

might is straight against the skies

            might is straight against the wind

the eye of the sun is watching

            the ravens now rule

people are standing still

the wind is the king of danger

he bares his teeth laughing

the king of lightning

the wind wielding its sword

he lets the clouds wrestle

blows over flowerpots

but we are flying above the birds

            above the wind

we awaken in our heads

            you cannot hear the scream

the clouds sway in the rain

            and we open the tap

the music makes drops of antidote

            no blast of wind without a sigh

the leaves rustle and Kenny says

‘this is what love sounds like’

the wind carries grains of sand

each grain counts – we leak through 

the earth and the sky streams through

the trees – smell the wet stones

it is a blast

            there we take ship

the wind is a loon and so we will sink

            this wreck is our haven

vertaling: Han van der Vegt

Maandag 04/05/2020

Art Expedite De Windstoot is een langdurig proces dat bol staat van de samenwerkingen met en tussen kunstenaars. Dat is een complexe tekening van relaties en engagementen. Het is de reden waarom we vandaag sleutelen aan een structurele omschrijving van hoe we kunstenaars uitnodigen voor een samenwerking met Wit.h. Vanuit een uitgebreide werktekst zoeken we naar een scherpe omschrijving van de kernvraag. Er wordt gepingpongd. 

Tussen die mails door duikt er een bericht op van Luc, een welkome verstrooiing. Die bevat een link naar een aanstekelig voorbeeld van een digitaal archief. Het moet gezegd, als een permanente bekommernis verliezen we de ontwikkeling van onze nieuwe website in wording niet uit het oog. Bij het aanklikken van de doorgestuurde link en mits wat scrollen komen we terecht op het nieuwe website archief van music centre Bang on a Can. Alvast een inspirerend voorbeeld voor hoe we het met With zouden kunnen aanpakken… Er ligt immers al een behoorlijk rijke geschiedenis achter ons. En die moet op een publieksvriendelijke manier toegankelijk zijn voor het publiek.

Vrijdag 01/05/2020

Dag van de Arbeid. We zingen de Internationale…

Donderdag 30/04/2020

Collectief Vrijhaven is momenteel het meest actief binnen de expeditie Windstoot. Zij hebben bovendien zelf een werkvoorstel gedaan. Kort komt het hierop neer dat ze als een soort ‘windvangers’ naar eerder vergeten dorpen trekken om daar bijzondere verhalen te vangen waar ze dan zelf mee aan de slag gaan. Na overleg met Hein, want tot nader order is Vrijhaven een coproductie met de Figuranten van Menen, stellen we voor het idee van de windvangers uit te werken maar het rondtrekken willen we liever vervangen door weekresidenties. Dit is organisatorisch meer haalbaar en tegelijk is er meer kans op diepgang.

Woensdag 29/04/2020

Kortrijk kent talrijke dynamische culturele en artistieke huizen. Sinds jaren bestaat er dan ook nauwe samenwerkingen en op regelmatige basis een kunstenoverleg. Kunnen we elkaar ondersteunen in deze bizarre tijden op welke manier dan ook, is de vraag waarmee we elkaar regelmatig op videogesprek delen. Het doet deugd de collega’s te zien. Sommige trekken het zich niet aan en denken nu al aan betere tijden, anderen zoeken creatieve alternatieven of proberen een realistische inschatting te maken op basis van alle informatie (niet in het minst van onze werkgeverskoepel OKO) waarover we beschikken. Niemand gooit de handdoek in de ring, godzijdank, maar ook grote, vernieuwende ideeën blijven uit. 

Dinsdag 28/04/2020

Er wordt nog steeds verbeten gewerkt aan het archief – de abcdaire – van Bloedtest. Maar daarnaast is er nog van alles lopende. 

Zo ging het S.P.A.C.E. / Windstoot project van start. Zes Erasmus studenten kiezen ervoor twee maand samen te werken met Wit.h. Ze kregen vooraf een ruime inleiding tot het project De Windstoot en zowel een theoretische onderzoeksvraag als een praktische opdracht. We bespreken alles via videogesprek en pas vandaag hoor ik dat de Hongaarse student eigenlijk niet in Kortrijk maar in Budapest resideert. Benieuwd hoe dit kan verlopen.

Daarnaast werkt onze stagiaire Delphine thuis verder aan de website voor de Vrijhaven. We volgen de ontwikkeling ervan op de voet. Het is trouwens ook weer Vrijhavendag. Het groepsgedicht dat Peter Holvoet-Hanssen, Ann Cael en Kenny Callens maakten werd vertaald naar het Engels: Blast of Wind. Dat kan alvast een interessant aanknopingspunt betekenen voor onze buitenlandse collega’s!

Maandag 27/04/2020

We zijn opnieuw gaan nadenken over mogelijke panden waarin Wit.h zijn intrek zou kunnen nemen in de toekomst; panden die meer exporuimte bieden.

We houden onze blik op scherp. Ondertussen hopen we het archief 2019 snel af te kunnen ronden. Maar ook de Corona omstandigheden en het effect op De Windstoot dagen ons uit: wat met de internationalisering, wat met de toestand (laat staan de toegankelijkheid) binnen de voorzieningen en zoveel meer? Het noopt ons tot een grondige overpeinzing. We moeten onze timing aanpassen, gefaseerd gaan werken en aanzetten geven voor die zekerheden die er nu al zijn.

Vrijdag 24/04/2020

Rint Dens, de Rits student die een docu maakt over The Wild Classical Music Ensemble, is klaar en stuurde zijn bestand door. De docu begint met de voor ons bekende riff van hun geslaagde videonummer Trainstation waarheen de telefoon stem van Wim Decoene vertelt wie hij is en waarom muziek zo belangrijk is voor hem en dat de huidige lockdown tijden het extra moeilijk maken. Ik hoor Damien Magnette een lans breken voor de artistieke bijzondere kwaliteiten van kunstenaars met een beperking en de punkattitude tijdens de concerten. Ik hoor mezelf opkomen voor een meer professionele aanpak van kunst gemaakt door kunstenaars met een beperking, en dan loopt de opname vast. Rint stuurt het morgen opnieuw door. Jammer want ik was erg geboeid.

Het archief staat stilaan op punt! Whaauw dit is knap.

Donderdag 23/04/2020

We sluiten de dag af met een videochat met Lara Breine, Els en ikzelf. Lara vertelt honderduit over haar samenwerking met Lien Anckaert. Zelfs de corona houdt hen niet tegen om te tekenen. Het werk van Rops, intimiteit, vrouwelijkheid, erotiek, het zijn een aantal steeds weerkerende thema’s in hun werk. Uiteraard kon hun tentoonstelling op 21 maart niet geopend worden. We beslissen een gepaste intieme ruimte en tijd te zoeken voor het najaar 2020.

Het valt op hoe voor beide kunstenaressen gelijkwaardigheid een belangrijk issue is in hun samenwerking. Lara probeer te voorkomen om Lien te domineren en Lien staat op haar ‘vrouwelijke’ strepen. Eigenlijk spelen ze het spel van ons nieuwe expeditie ten volle uit: De Windstoot. Nu Lara ook nog vertelt dat hun samenwerking nog bijlange niet aan zijn plafond zit moeten we ernstig overwegen hen uit te nodigen deel te nemen aan onze nieuwe expeditie. 

Woensdag 22/04/2020

Het voorstel van Wilderzicht ifv de huisstijl van Wit.h en zijn expedities vinden we erg geslaagd. Al moeten er nog tal van beslissingen genomen worden die we op een of andere manier samen moeten bespreken. Weer een zoveelste videochat wellicht. Soms wel lastig wanneer het om zo’n belangrijke beslissingen gaat.

Echter een groot probleem is de offerte. De prijs ligt veel hoger dan verwacht dus moeten we dit ernstig bespreken.

Maandag 20/04/2020

Luc moet voor de stad Kortrijk een planning 2020 doorgeven. We nemen de tekst gezamenlijk door.

Daarin kan men het komende traject lezen, van de afronding van de ene art expeditie naar de opstart van de andere. Van het einde van Bloedtest naar het begin van De Windstoot: als twee estafettelopers die het stokje doorgeven aan elkaar. Echter, hier geen hardlopen maar een uiterst langzame weg gaan.

In een heldere beschrijving komen de werktitel, het thema en de werkvorm van De Windstoot aan bod. Verder wordt ook de creatiestructuur uit de doeken gedaan. Maar ook de grotere tekening wordt in kaart gebracht. Die behelst ook het wetenschappelijke luik, de bibliotheek-publicatie-vitrinetentoonstellingen. Aan de hand van deze tekst krijgt men een zicht op de vele doelstellingen die Wit.h nastreeft. Daaronder ook de dialoog met de sector personen met een verstandelijke handicap en de dialoog met het publiek, waar sterk zal worden op ingezet.

Vrijdag 17.04.2020

Vandaag de tweede videobijeenkomst van de Vrijhaven. Door nogal wat technische moeilijkheden is de meeting erg vertraagd en verkort. Maar de gretigheid bij de schrijvers is groot. Ze lezen voor aan elkaar wat ze geschreven hebben voor De Windstoot. Er wordt overlegd en voorstellen geformuleerd. Ze gaan door!

Mieke vertelt dat ze vandaag gehuild heeft. De quarantaine duurt haar te lang. Nooit eerder in haar leven heeft ze zo straf verlangd om te gaan werken!

Donderdag 16.04.2020

We zetten onze tanden in het archief van Bloedtest. We willen ook alle data van de voorbije jaren (’16, ’17 en ’18) ivm Bloedtest in het abcdaire archief krijgen. Er wordt ook stelselmatig gecontroleerd op eventuele gemiste data.

We merken nu dat het noodzakelijk is voor de art expeditie De Windstoot bij aanvang deze abcdaire op te starten. Om op die manier het archiveren achteraf toch iets lichter te maken.

Beetje bij beetje contacteren we alle deelnemende kunstenaars aan Bloedtest om te horen hoe ze het stellen tijdens deze Corona tijden. Tot op heden valt het mee. Het is fantastisch wat de voorzieningen en diensten voor personen met een beperking realiseren in zo’n moeilijke omstandigheden. Voor een aantal mensen met autisme spectrum stoornis lijkt deze stille lockdown tijd dan net een voordeel om de dag door te komen zonder irritaties.

Vandaag ook een teken van leven van de leverancier van de enveloppes. Behalve de adrescorrectie werd nog niets beloofd.

Woensdag 15.04.2020

Na overleg eind 2019 werd beslist dat het duo Andre Wostijn en José Vandenbroucke hun werk niet verder ontwikkelen binnen de Art Expeditie De Windstoot. Hun parcours leidt naar een andere horizon. Jammer, want hun creatiedrang en uniciteit is immens groot. Zo verwonderde het me ook niet dat ze in volle corona tijd aan mijn deur stonden. Weliswaar met voldoende social distance maar vooral met de boodschap dat ze blijven door werken en via een ‘bank’ in Zwevegem elkaar kort ontmoeten om werk uit te wisselen. Vandaag is hun eerste gezamenlijk werk klaar: C1. We hebben het dan ook met plezier gedeeld op Facebook. 

Vandaag werd door de nationale veiligheidsraad de corona maatregelen verlengd tot 3 mei. We blijven dus nog even doorwerken van thuis uit. In onze sector worden alle grote manifestaties zoals muziek- en stadfestivals gecanceld tot eind augustus. Wat doen we met tentoonstellingen?

Dinsdag 14.04.2020

Mijn digitale agenda geeft aan dat we in Rotterdam verwacht worden bij Atelier Galerie Herenplaats. Gecanceld uiteraard. Zo ontstaat een grote achterstand in de opstart van De Windstoot.

Maar Vrijhaven vindt een alternatief. Vandaag houden ze voor de eerste keer videogesprek. En geloof me of niet maar ze vlogen er direct in. Na een korte inleiding van Delphine over De Windstoot en een aantal opdrachtformuleringen van Peter Holvoet Hanssen volgde een explosie van poëtische woorden en zinnen. Het is een onwennige manier van werken maar het resultaat mag er best zijn. Voorlopig starten ze met een uur in de week met daaropvolgend thuiswerk. Erg benieuwd hoe dit evolueert.

Intussen zwoegen Bart en Els aan het archief van Bloedtest. Dit wordt een kunstwerk op zich. 

Donderdag 09.04.2020

Het is ook voor studenten een bijzonder eigenaardige tijd. Zeker voor diegene die dit jaar afstuderen en dus een stage en/of een eindwerk moeten maken terwijl de school en de meeste bedrijven of organisaties gesloten zijn.

Ik geef dan ook graag toe om Rint Dens, een Rits student, te ondersteunen die snel snel snel een korte docu wenst te maken omtrent the Wild Classical Music Ensemble. Maar ik verwittig hem dat de muzikanten met een beperking nu bereiken moeilijk zal zijn. Hij bijt door.

Ook deze week nog geen enveloppes ontvangen.

Dinsdag 07.04.2020

Normaal zijn we deze week voor het eerst dit jaar een week in verlof. We kunnen niet echt sluiten want de Corona semi lock down heeft onze site al gesloten. Toch staat de drukfiets van Het Pakt, die gebruikt werd tijdens de performance op 30 november ‘19, laatste Bloedtest actie, nog steeds mooi verlicht en precies drukklaar in onze vitrine op Jozef Vandaleplein 3 te Kortrijk. Hij zou gebruikt worden voor het drukken van een boekwikkel tijdens de voorstelling van het boek Bloedtest. Gecanceld.

Vandaag word ik geïnterviewd door student Zazie Muylle over zowat alle aspecten van het project Bloedtest. Het interview moet helaas over de telefoon maar de student trekt zich dit niet aan en blijft maar vragen afvuren. Het eindigt met een persoonlijke vraag. Welke opleiding zij best kan volgen wanneer ze later wenst te werken in het sociaalartistiek werkveld? Goeie vraag.

Zondag 05.04.2020

Zelf filmpje gemaakt voor het SPACE  project van Vives. De taak komt hierop neer dat ze een studie maken over ‘Het Narrenschip’ binnen de art expeditie De Windstoot. De praktische oefening is het bouwen van een Narrenschip samen met kunstenaars met een beperking maar in deze Corona tijden kan dit niet lukken en vragen we een digitaal alternatief uit te werken, bijvoorbeeld een animatiefilmpje op You tube. Benieuwd naar hun reacties.

Vrijdag 03.04.2020

Vandaag lang videogesprek gehad met stagiaire Delphine en haar schoolbegeleider. Als stageopdracht gaat Delphine de Vrijhaven begeleiden in het schrijven van een gezamenlijke tekst voor De Windstoot via digitale weg.

Het is een uitdaging maar het proberen waard. En zou voor De Windstoot wel een positieve noot zijn.

Woensdag 01.04.2020

Deze avond pensioenfeest Johan Timperman, helaas gecanceld. The Wild Classical Music Ensemble zou er optreden s avonds laat. Johan stond mee aan de wieg tijdens de oprichting van de Artotheek, Het Molenhuis, Wit.h en kunstwerkplaats de Zandberg.

Dinsdag 31.03.2020

Normaal gezien zou de Vrijhaven met Peter, Kenny, Ann en Delphine deze ochtend moeten wakker worden in Watou. Ze gingen er een week in residentie om een tekst te schrijven voor De Windstoot. Gecanceld. We weten nog niet hoe we dit oplossen, later?

Maandag 30.03.2020

Het blijft annulaties regenen. De culturele sector ligt volledig plat. Voorlopig tot einde van de paasvakantie maar de kans op verlenging is reëel gezien de voorbeelden in China, Italië en Spanje.

Heel wat collega’s sluiten de deuren of moeten een groot deel van het personeel tijdelijk werkeloos maken.

Met Wit.h is dit voorlopig geen probleem. Het hele corona debacle zal vooral de opstart van het project De Windstoot vertragen maar niet noodzakelijk negatief beïnvloeden. Denk ik nu.

De evaluatie 2019 voor de Vlaamse Gemeenschap is wel tijdig en volledig en de deur uit. Bart vroeg zich nog even af of de post wel open zou zijn in Corona tijd, maar ik kon hem geruststellen de dossiers verlopen al jaren digitaal via Kiosk.

Geen enkel spoor van de enveloppes. 

Vrijdag 27.03.2020

De evaluatie 2019 voor de Vlaamse Gemeenschap is af. Nooit eerder hebben we zo’n heldere evaluatie geschreven en al zeker niet zo ruimschoots op tijd. Het eerste heeft uiteraard te maken met de goeie organisatie van het project Bloedtest dat zowel procesmatig als productgericht tweemaal top was. De keuze om op deze manier Art Expedities te organiseren lijkt ons nu zo perfect, dat we er van overtuigd zijn op deze manier verder te werken.

Dat we zo snel klaar zijn heeft te maken met Corona die mij doet thuiswerken en de afleiding is hier veel kleiner dan midden het werkveld. Even een voordeel dus. We gaan het maandag nog eens opnieuw lezen en dan druk op de digitale Kiosk knop.

Donderdag 26.03.2020

Bart Vanhoenacker schrijft me: 

Een update: VIVES heeft gisteren, samen met de overige 12 hogescholen beslist om nog tot 18 mei in digitale modus te blijven.

Dit betekent dat alvast de eerste drie weken van het groepsproject digitaal moeten verlopen.
Of contactmomenten met jullie, met en tussen de groepsleden en/of met cliënten daarna zullen toegestaan worden is nog af te wachten en hangt
natuurlijk ook af van de verdere beslissingen van de regering.

We moeten een onderzoeksvraag uitwerken en dit met een filmpje communiceren.

Woensdag 25.03.2020

Het was de bedoeling om deze morgen het project ‘De Windstoot’ voor te stellen aan de SPACE studenten. Maar ook hier gecanceld. De school weet nog niet hoe ze deze Corona gaan aanpakken wat betreft stages en praktische opdrachten. Wordt vervolgd.

De enveloppes zijn er nog steeds niet.

Dinsdag 24.03.2020

Luc is bezig met de laatste loodjes van de evaluatie 2019. Els en Bart werken aan het Bloedtest archief. Er wordt heen en weer gemaild en gebeld wanneer er specifieke vragen zijn. Het is een andere tijd. Het afstandswerken heeft zich geïnstalleerd.

Maandag 23.03.2022

Er zit een fout in de bestelling van de enveloppes om het Bloedtest boek te versturen. De huisnummers van het facturatie adres en het leveringsadres (bij mij thuis) zijn door elkaar gehaald. Het bedrijf beantwoord geen enkele telefoon of mail. Lockdown?

Eind deze maand moet de artistieke- en financiële evaluatie 2019 ingediend worden in Kiosk van de Vlaamse Gemeenschap. 

Onze penningmeester komt niet meer uit haar kot en dus moeten we alle financiële documenten en teksten via telefoon en email regelen. Zo missen we onze jaarlijkse spannende bijeenkomst om de zakelijke details bijeen te krijgen. Maar we werken wel super efficiënt. 

Zaterdag 21.03.2020

Ik zit thuis deze avond. Wat jammer.

Aangezien ook het museum dr. Guislain gesloten werd en ook radio Quindo ons niet fysiek kon ondersteunen is het idee om de boekvoorstelling ‘Bloedtest’ via internet radio te organiseren op het laatst ook geannuleerd. Samen met de uitgever hebben we wel een nieuwsbrief mailing gedaan en een perstekst verspreid. Maar optornen tegen Corona bleek onmogelijk.

Er ligt een exemplaar van het boek op mijn werktafel. Het blinkt. Felrood, zwarte opdruk: Bloedtest. Ik ben fier. Vooral omdat ook de vorm beantwoord aan wie we zijn en wat het project beoogde.

Het was een risico om het boek na de tentoonstelling uit te geven (niet inhoudelijk maar naar verkoop toe) en nu met Corona ligt het helemaal in de touwen. Het wordt moeilijk hierop een alternatief te verzinnen die inhoudelijk ook nog steekhoudt. Maar we houden moed. 

Vrijdag 20.03.2020

Er wordt van thuis uit gewerkt en gecommuniceerd. 

We kiezen ervoor om ons intensief te concentreren op het archief van Wit.h. Te beginnen met het project Bloedtest. 

Trouwens het is een uitdrukkelijke verplichting vanuit de Vlaamse overheid om aandacht te schenken aan het archief. Wij hebben dit met Wit.h altijd gedaan maar nu moet het efficiënt, doelgericht en toegankelijk.

Donderdag 19.03.2020

Het is een bijzondere ervaring om van thuis uit te werken. Rechtstreeks van de ontbijttafel het kantoor binnenstappen heeft zo zijn voordelen. Geen gedoe met de fiets, geen regenjassen en of koude wind, … . 

De goeie morgen kus en knuffel moeten we missen maar dit overleven we wel.  Denk ik nu. Op korte termijn gaan we wellicht veel tijd winnen met deze manier van werken. Maar overleggen, elkaar inspireren, bevragen, uitdagen, … ik zal het snel missen.

Gisteren ook langs geweest bij Mieke Vanhessche. Mieke is kunstenaar met een beperking en ook lid van de raad van Bestuur van Wit.h. Dit is een heel uitzonderlijk initiatief. Het zorgt voor een uitzonderlijke inkleuring van de vergaderingen.

Het kunstatelier in het dagcentrum waar Mieke werkt is gesloten door miss Corona. Mieke zit nu thuis in haar studio. Als dit maar niet lang duurt, want de verveling zal allicht snel toeslaan. 

Ik beloof haar iedere dag langs te komen. Goed voor ons beider sociaal contact en voor mij een gezonde fysieke activiteit (fietsen) om mijn getormenteerd lichaam toch een beetje soepel te houden.

Woensdag 18.03.2020

Omdat het thuiswerken door de overheid opgelegd wordt installeert Luc Zoom, een videocommunicatie platform. Zo kunnen we als team overleggen in de nabije toekomst.

Ons doel is verder werken aan het archief van Bloedtest.

Intussen zit de mailbox vol met annulaties. Werkelijk de ganse culturele sector lijkt te sluiten. Dans, muziek, theater, tentoonstellingen, … overal waar mensen samen komen moet dicht. Dit gaat pijn doen. Hopelijk duurt het niet te lang.

Ook onze benefiet met theater Stap in de Schouwburg Kortrijk is na overleg gecanceld. De affiches en flyers lagen klaar bij de drukker maar zijn nog net onderschept. We zien wel hoe dit evolueert. Financieel is dit wel even niet meegerekend. Ai.

Dinsdag 17.03.2020

Net zoals alle events en acties in het land wordt ook het alternatieve radio-programma gecanceld.

De mensen die een Bloedtestboek moeten krijgen, moeten opgelijst worden.

We maken een onderscheid tussen diegenen bij wie we een exemplaar in de bus kunnen droppen en diegene die per post opgestuurd moeten worden. Els maakt de lijst af, Luc werkt ondertussen thuis (gezien de Corona-maatregelen) en Bart haalt de boeken op in Museum dr. Guislain.

Maandag 16.03.2020

Het is vreemd, een lockdown is in aantocht, je merkt het op het Jozef Vandaleplein. Weinig mensen. We bevragen stagiaire Delphine m.b.t. haar stage-opdracht. De publiekswerking op punt zetten rond het Vrijhavenproject is haar uitdaging en doelstelling. 

In de namiddag staat een overleg gepland met Hadewych en haar nieuwe collega Tinneke van Grafische studio Wilderzicht. Ze hebben een voorstel rond communicatie – van logo tot website structuur – uitgewerkt en leggen dit voor. 

We zullen snel knopen doorhakken.

Zondag 15.03.2020

Vandaag mail gestuurd naar de collega’s:

Collega’s,

moesten jullie om persoonlijke, sociale of medische reden niet zien zitten om 

de komende weken bij Wit.h te werken, dan is thuiswerk zeker mogelijk.

Alle afspraken tot en met 3 april zijn gecanceld behalve:

– de werkweek in Watou maar daar beslissen we ten laatste vrijdag over.

– de radio voorstelling van het boek Bloedtest en daar kunnen we maandag over beslissen.

Uiteraard ben je ook gewoon welkom op kantoor zoals gebruikelijk.

Indien je liever van thuis uit wenst te werken stel ik voor om toch 

minstens maandag na de middag langs te komen tegen 14.00 uur.

Dan kunnen we alle praktische zaken regelen voor de rest van de week.

Groeten en tot spoedig,

Luc

Vrijdag 13.03.2020

Het Coronavirus is in het land; we starten de dag met onze visie op de dingen, op het nieuws daaromtrent, en bedenken hoe we de gecancelde dag van de Trisomie (zaterdag 21 maart a.s.) kunnen invullen met een alternatief programma.

Luc en Delphine gaan eerst beneden zitten en buigen zich over haar stage-opdracht.

Ondertussen lijst ik de mogelijke inhouden op voor een radio-scenario. We denken eraan om op de dag van de Trisomie anderhalf uur live radio te maken. De release van het unieke Bloedtestboek moet daar trouwens met de grote trom aangekondigd worden!

Donderdag 12.03.2020

Gesprek met Lucas Bossuyt – we stellen hem De windstoot voor

Macht on macht en een haven met schepen

Hij is katte rap en gaat in op onze urgente vragen i.v.m. extra fondsen in tijden van besparingen in het culturele veld

Opname van een video impressie Bloedtest in Vorming = i.s.m. chemisch circus

Bezoek aan het atelier van lara Breine en Lien Anckaert

Lien heeft al een pak tekeningen gemaakt die vertrekken van het werk van Félicien Rops

Dinsdag 10.03.2020

Voorbereiding boekvoorstelling

Telefoon Luc Derycke: BLOEDTEST boek is klaar! Ligt op zijn bureau. 

Hoe geraken we aan het eerste exemplaar?

Razend benieuwd

Maandag 09.03.2020

Vandaag gaan we op bezoek bij Kunstwerkplaats De Zandberg. Het voelt wat bizar aan. We zijn elkaars buren en zo vertrouwd met elkaar door het verleden. En toch lijkt het lang geleden en zijn we het zicht op hoe het daar daadwerkelijk verloopt wat kwijtgespeeld. 

De begeleiders Peter, Ruben en Annemie gidsen ons door de vele ateliers van de kunstwerkplaats en geven duiding aan de evoluties binnen de verschillende oeuvres die daar ontwikkeld worden. Uiteraard nemen ook de aanwezige kunstenaars zelf het woord. We zijn onder de indruk van het talent en de evolutie bij sommigen – om er enkele op te noemen: Lien Anckaert, Frédéric Deschamps, Linh Pham, Jasmien Vanhaesebroucke, Kenny Callens, Franky Derycke, Bram Boncquet, en … Thomas Baert, die zich zelfs verder bekwaamde in het kleermakersmétier bij een bekende kleermaker!

Na de rondgang lichten we het project De Windstoot toe in het bijzijn van coördinator Dominique Nuyttens. Ter zijde verzoekt hij ons om Tony Coopman & Laurence Demets niet aan bod te laten komen binnen het spoor van de Narren. Jammer genoeg bevindt hun relatie zich momenteel in een diepe emotionele crisis. 

Maar wat nu al vast staat is dat Lynh Pham en Johan Geenens sowieso reeds betrokken zijn binnen De Windstoot via The Wild Classical Music Ensemble, alsook Kenny Callens, reeds op de rails met de Vrijhaven.

Omstreeks 17u is er nog overleg omtrent de Benefiet With, met een voorstelling van Theater Stap, die moet plaatsvinden op 28 april. Zoals steeds heeft trekker Catherine Delecluse (lid Raad van Bestuur Wit.h) de organisatorische topics nauwgezet voorbereid. Samen met enkele betrokkenen gaan we door de praktische voorbereidselen. Kaarten die reeds vooraf besteld waren bij CK krijgen we alvast mee naar huis om te verkopen aan ons eigen netwerk. 

Dinsdag 03.03.2020

Corona virus ‘ontwricht’

Geplande optreden van The Wild Classical Music Ensemble in De Vooruit Gent (i.s.m. Project Z – Krankland) afgelast. Voorziening waar Sébastien verblijft, is in quarantaine geplaatst

Maggie De Block zegt neen op de ontvangst van het eerste exemplaar Bloedtest Boek en het interview – te druk als minister van volksgezondheid o.w.v. corona

Maandag 02.03.2020

Bezoek tentoonstelling Woest van Willem van Genk in het Outsider Museum Amsterdam

bezoek aan de galerie en het atelier van de cordaan Amstel Amsterdam

Donderdag 20.02.2020

Correcties boek

Uitnodiging voor boekvoorstelling

Gesprek met Maggie De Block??

Nieuwsbrief is dringend!

Dinsdag 18.02.2020

Naar studio luc derycke – samen met Jeroen wille correcties overlopen van Bloedtest boek

Discussie over de verkoopsprijs van het boek

Ook dat gaat over inhoud

Namiddag: gesprek met Piet Devos

Maandag 17.02.2020

Met de trein van 7u40 spoor 2 richting Luik.

Bezoek aan Créahm Liège en aan Centre André Baillon. We zien tijdens de busrit de spectaculaire nieuwbouw van de Trink-hall in het Parc d’Avroy (voormalige M.A.D. musée: de Trink – Hall gaat binnenkort terug open voor publiek).

M.AD. werd internationaal vertaald als Musée des Foux. Dat was geen goeie naam… Die dag struikelen we wel vaker over de taal en vertalingen. 

‘La cabane’ de Pascal Tassini moet ontmanteld worden. Créahm verhuist binnenkort naar een nieuwe werkplek, een maagdelijke witte nieuwbouw. 

Nu is het atelier gelegen op de tweede verdieping van een oud pand. 

Pascal Tassini is nu gehuwd (un faux vrai mariage! Of is het vrai faux? )

Zijn werk was één en al recherche de l’amour en nu heeft hij de liefde gevonden. Hij komt niet meer naar het atelier. Dit prachtige werk wordt zorgvuldig gefotografeerd en afgebouwd om daarna weer op te bouwen.  Beatrice zegt met enige nostalgie: ‘hij was echt onze ster’, ze zucht diep en zegt: maar er komt veel nieuw jong bloed naar het atelier; Anny Servais, de andere grote ster, is gestorven. 

We zien ook werk van Alain Meert (zijn droom is een boot! en zijn vriendin zingt bij de muziekgroep Katabanga https://www.youtube.com/watch?v=-ZlqjN6KFDo

Atelierbegeleider Patrick draagt een beschilderde blauwe kiel. Op zijn arm is een etiket genaaid met in de kern ‘power of soul’. 

Klopt. Créahm is duidelijk een plek met een ziel en heel veel kwalitatief werk.

We leggen met handen en voeten ons project De windstoot of de Coup de vent uit. La Nef des foux of het narrenschip is een beeld dat werkt.

Le port, les bateaux et Le roi et le bouffon!

We eten Luikse bouletten en wandelen die eraf langs het water. De tocht duurt langer dan voorzien. Centre André Baillon ligt aan de andere kant, vlak achter het station van Luik. Sophie en Pascale begeleiden het atelier. Dit is van een totaal andere orde dan wat we ’s morgens te zien kregen. Ze ratelen aan een stuk door in het frans en wij raden aan een stuk door wat ze echt willen zeggen

Heel boeiend is te merken dat we alleen al over het thema macht en onmacht een gesprek kunnen voeren.

Wij spreken over macht (verschilt van autoriteit!) we spreken ook over kracht ,innerlijke kracht en uiterlijke macht en enzovoort

Zij maken een duidelijk onderscheid tussen de woorden pouvoir en puissance Bovendien kan zo een woord dan ook nog positief of negatief ingezet worden. Taal wordt in de windstoot een stevige uitdaging!

Donderdag 13.02.2020

Bezoek aan het atelier van Lara Breine en Lien Anckaert. 

Lara heeft samen haar lief Thomas Jacques een atelierruimte in het voormalig Woonzorgcentrum Sint Vincentius in Kortrijk. De zorgvuldig afgesloten inkomdeur, ligt verborgen op een binnenplein achter Barcylette. Onze namen staan in kleefletters op de deur, vertelt Lara fier. Lien Anckaert komt hier graag. In het kader van hun project werken ze één keer per week samen in het atelier van Lara. Twee hoog aan het einde van de gang (waar de sporen van de aanduiding van de voormalige zorgkamers nog duidelijk zichtbaar zijn) bevindt zich een klein atelier. Het is ingericht als een soort denk – werk – schrijfkamer.

Eén wand wordt voor een stuk ingenomen door Lien en Lara. Er hangen prenten die voornamelijk wijzen naar de kunstgeschiedenis en de gossip bladen. 

Lien heeft een fascinatie voor dood, geweld, rare huidafwijkingen en blote figuren, vrouwen. Ze is erg begaan met vrouw zijn, seksualiteit, pikante details en het haar van medusa. Ze oefent herhaaldelijk op de naam Medusa die ze maar moeilijk kan onthouden. 

De lange haren, de wijde ogen, de afgehakte hoofden, het levend villen van de rechter op het werk van Bouts, …het hangt er allemaal door elkaar. Lara heeft hier en daar een categorie aangebracht. Onder de noemer van lara en Lien. Maar ook een blok seksualiteit, schedels, dood, …

Daartussen hangen tekeningen en stukken tekst. Lien haalt haar map uit met grote A3’s. Prachtige tekeningen. 

Ze toont ze één voor één. 

Haar onuitputtelijke bron van inspiratie is het boek van Félicien Rops dat ze uitgekozen heeft uit het rek Kunst in de bibliotheek van Kortrijk. Rops draagt haar grote voorkeur: fijn getekend, vrouwelijke seksualiteit, gedurfd voor de tijd waarin het gemaakt is. 

Op een ets van Rops hangt een naakte vrouw sensueel aan het kruis genageld. Erboven zien we de typische letters INRI (Iesus Nazarenus Rex Iudaeorum). In de versie van Lien is het woord vervangen door EPOS. 

Twee prenten in het boek zijn identiek op een onderbroek na. Rops tekende een naakte versie en een meer gekuiste versie. Lien kiest voor het naakt. Ze specifieert borsten en tepels. De prenten met een donkere achtergrond resulteren in tekeningen waarop Lien de achtergrond minutieus met stippels of lijnen uitwerkt. Dit is verrassend. Prachtig gewoon. In mijn hoofd ontstaat onmiddellijk een epos of dichterlijke vertelling. 

Lara is onzeker over de aanpak. Ze wil dit goed doen. Ze maakt ongewild vergelijkingen met haar samenwerkingsproces met Arnaud Rogard. De druk van een presentatie is misschien te groot. Ik geef haar de raad dit even opzij te zetten en vanavond drie hoofdlijnen te kiezen waarmee ze verder aan de slag gaat. Zit er iets in een gevisualiseerde mindmap? Getekend, geschreven? 

Benieuwd hoe dit verder gaat. 

Dinsdag 11.02.2020

Correcties Bloedtest Boek

Overleg Benefiet Wit.h met Catherine Delecluyse, Kurt Declercq, Sarah en team with. Bedoeling is dat theater Staop op 28 april hun voorstelling ‘De Waarheid’ benefiet brengen voor Wit.h in de Stadschouwburg van Kortrijk. Een grote kaartenverkoop kan ons behoorlijk wat middelen opleveren.

Maandag 10.02.2020

Delphine – stagiaire sociaal-artistiek werk – heeft zich haar introductie op haar eerste werkdag toch iets anders voorgesteld. We treffen elkaar in het Kortrijkse station maar staren tevergeefs naar de trein met bestemming Mechelen. Die rijdt niet vandaag. Daar zit de storm Ciara voor iets tussen. Die heeft stokken (of takken?) tussen de treinwielen gestoken. Dan maar met de bestelwagen van Wit.h de weg op, wat betekent dat het moeilijker overleggen wordt, dan ‘stuurloos’ op de trein.

Desalniettemin zit de timing goed en komen we op het verwachte uur aan in Studio Borgerstein, te St. Katelijne-Waver. We zijn geen vreemden voor elkaar; we werkten al vaker samen. Al snelt ontspint zich dan ook een gesprek rond hun huidige activiteiten en doelstellingen. We lopen door het ruime atelier en heel regelmatig blijft onze aandacht steken bij opmerkelijke kunstenaars: Carlo, Wytse, Ivan en Sven, om er maar enkele te noemen. 

Na de broodjeslunch wordt ons nieuwe project, De Windstoot, uitvoerig belicht en al even uitvoerig bevraagd door Wis en André, die duidelijk heel veel belang hecht aan transparantie en (financiële) engagementen en dito verklaringen.

Maar de interesse is gewekt en hun geestdrift is ons niet vreemd. We kijken uit naar juni 2020, wanneer ze hun engagement en de vorm waarin zullen bekendmaken, en rijden nog voor de avondspits terug.

Vrijdag 07.02.2020

De synopsis, een inhoudsbeschrijving van het project De Windstoot, is in de maak. Die moet scherp en bevattelijk zijn: een inhoudelijke leidraad en handgreep voor alle betrokken kunstenaars. Daarom hoort die nogmaals nagelezen en aangepast te worden. 

Ondertussen wordt verder gewerkt aan de voltooiing van onze vitrine, ons uithangsbord, onze publieke teaser.

De Bloedtestfiets staat er al sinds vorige week. Het rode bedrukte tapijt, de getuige van de Bloedtestrit, verwijst naar het fietstraject en de act van 30 november laatst.

Er wordt nog een extra stuk tapijt bijgelegd. Het wekt de indruk dat het door het raam heen loopt en moet zo de aandacht van de voorbijganger trekken. Een prikkelende link naar het orgelpunt, de voorstelling van het Bloedtestboek…

Donderdag 06.02.2020

Proefversie Bloedtest Boek bij Luc Derycke

Dinsdag 04.02.2020

Brainstorm met Conny Van Gheluwe, Sproke  

(De ‘sproke’ is een korte, verhalende dichtvorm die populair was in de late middeleeuwen. Het was geen literatuur om te lezen; sproken waren bedoeld om voorgedragen, verteld, beleefd en gesmaakt te worden. Sproken waren er in alle kleuren en nuances, van episch, didactisch tot satirisch en maatschappijkritisch. De ‘sprooksprekers’ waren vertellers pur sang, die zowel eigen werk als werk van anderen gebruikten, en hun sproken creëerden op maat van hun publiek.)

Onder de naam Sproke runt Conny haar eigentijds schrijfbrureau. Voor Wit.h deed ze de eindredactie van het Bloedtest boek. Deze professionele samenwerking is een absolute meerwaarde. We onderzoeken hoe we dit kunenn verderzetten in de toekomst.

Maandag 03.02.2020 

Vandaag bezoeken we het atelier Artîlerie van De Lovie in Poperinge. Als uitzondering op de regel maken we deze keer geen gebruik van de trein dus, maar nemen onze eigen Wit.h bestelwagen. De ligging van De Lovie is niet zo vanzelfsprekend als het op bereikbaarheid met het openbaar vervoer aan komt. 

We treffen er begeleider Sven Verhaeghe aan, samen met een stagiair. We schetsen het project De Windstoot. Tussendoor schetst Sven een eigen project, geïnspireerd door Philippe Van den Berg en zijn werk ‘Kill them all and dance’. Het is hoogst interessant maar opgehangen aan zijn eigen persoonlijk verhaal. 

Sven stapt mee in de lange termijn aanpak van Wit.h. Tussendoor ontspint zich een gezamenlijke reflectie omtrent de tegenstelling beredeneren/kennen (onze Westerse cultuur) t.o.v. voelen/energie/urgentie (primitieve culturen).

En uiteraard besteden we aandacht aan de kunstenaars van Artîlerie. Na de rondgang door het atelier blijven enkele kunstenaars in onze hoofden hangen: de jonge, talentrijke Brighton, Dominique Cockelaere met zijn gelaagde verfwerken en Roland Deketelaere met zijn ritmische schrifturen.

Dinsdag 28 januari

Bespreking Magazine Wit.h. Samen met de Art Expedition Bloedtest zijn we gestart met een online magazine. We willen dit in de toekomst verder professionaliseren en onderzoeken diverse formats. De eerste stappen naar een Wit.h magazine.

Maandag 27 januari 2020

Het is 7 uur. Team Wit.h ziet elkaar op het perron. Het is donker, koud, vroeg en er is geen koffie. Er zijn betere scenario’s te bedenken om een maandag morgen rustig wakker én alert te worden. Maar Maastricht is nu eenmaal niet bij de deur en we verkiezen de trein boven de auto. 

De uren treinen worden doelgericht ingezet om bepaalde items door te spreken. Vandaag gaan we op bezoek naar een ons onbekend atelier. Op internet vind je weinig terug: een atelier en een galerie in de directe omgeving van het station van Maastricht. De kunstenaar – begeleider Joost Hillerman neemt ons mee doorheen de werking, we ontmoeten een aantal van de kunstenaars met een beperking die aan het wek zijn. We zien de galerie met de tijdelijke tentoonstelling en de voorbereiding voor een nieuwe presentatie en bezoeken het depot in de kelderruimte. De werken stapelen zich op. Er is een hoeveelheid kwalitatief hoogstaand werk aanwezig. We registreren, bevragen en vertellen over onze plannen met Windstoot. 

Vrijdag 24 januari 2020

Vanaf station Gent-Dampoort is het nog 10 minuten stappen tot aan de stulp van Thomas en Eline van Krankland. Op onze vorige samenkomst werd vandaag vrijdag geprikt om de stand van zaken te overlopen in deze nog prille fase van de Windstoot. Afwisselend nemen ze het woord. 

De drie pijlers van hun onderzoek worden nog eens duidelijk scherp gesteld. Vooreerst is er het muzikale concept, de muziekinhoud. Daarnaast is er het onderzoek en de ontwikkeling van het instrumentarium. Daarvoor gaan ze binnenkort te rade bij de afdeling Design & Digital Development van Hogeschool Howest. En tenslotte moet de groep samengesteld zien te worden: een groot symfonisch orkest van meer dan honderd musici! 

In een eerste brainstorm vallen er namen als componist Gavin Bryars. Vandaar gaat het naar de toegankelijker Jeroen Vanacker van het Concertgebouw Brugge. Volgende maandag hebben ze een afspraak met hem. Om ideeën en mogelijkheden af te toetsen. ‘Beschouw het als een verleidingsspel’, knipoogt Thomas. 

Tussendoor maken we het belang van de verbinding (van bij het begin van het proces) tussen de verschillende kunstenaars duidelijk. Hoe verhouden die zich tot elkaar en het geheel?

Het gesprek baart voorts allerlei ideeën en vragen. Wat gebeurt er bijvoorbeeld als we bands als The Choolers Division, The Wild Classical Music Orchestra, Humming Dogs, … en musici uit Créahm Bruxelles, de Factor Y, … nu eens zouden verenigen binnen het projectproces? Evenmin gaan we andere uitdagingen uit de weg: we zijn het er unaniem over eens dat de DIY instrumenten die  moeten ontwikkeld worden, het in de sector in zwang zijnde bricolage–niveau moet overstijgen. 

En kijk daar, plotsklaps tekent Eline een eerste ruwe schets van wat een orkest met haven-allures zou kunnen worden. Een eerste, kleine stap lijkt gezet. En nu snel daar die eerste afspraak in Brugge.

Dinsdag 21 januari 2020

Vandaag naar Leuven op bezoek bij de Factor Y. Ze zijn gehuisvest in OPEK, het Openbaar Entrepot voor de Kunsten, aan de Vaartkom van Leuven. Een prachtige plek gelegen aan het water.  Beneden zit een dynamisch eetcafé. Het gebouw geeft odnerdagk aan heel wat verschillende kunstenorganisaties en kunsteducatieve projecten. De factory heeft een atelier op de eerste verdieping en een presentatieruimte op de tweede verdieping. We ontmoeten Francis Denys en Ruth Van Haren. 

Ze geven ons inzicht in hun manier van werken. De FactorY is ontstaan vanuit 30CC, het cultuurcentrum van Leuven. Hun atelier werking is ondergebracht bij Wisper (artistieke cursussen voor 18+ met een afdeling in Leuven en Gent).   Het presentatie platform De Y is en aparte vzw. 

Daarna brengen we een bezoek aan de tentoonstelling The Waddle show; a counteract, van Nel Aerts. Nel Aerts staat op onze lijst van kunstenaars die we willen volgen, contacteren, op termijn uitnodigen. Zowel de inhoud, de vorm de titels, … alles in haar werk doet vermoeden dat ze open zou kunnen staan voor onze manier van werken.  

Op de terugweg botsen we bijna letterlijk op Piet Devos. Piet is schrijver, vertaler en literatuurwetenschapper.  Hij heeft een hele reeks interviews gemaakt samen met Wit.h in de context van Bloedtest. De trein heeft een serieuze vertraging. Het geeft ons ruimschoots de tijd om met hem in gesprek te gaan over De Windstoot, de mogelijkheden van een nieuwe interview reeks, gedachtenwissels over macht en onmacht. Piet Devos oppert het idee van een podcast.  Hij vertelt ook over de experimenten in de danswereld om de esthetische ervaringen van dans voor iedereen toegankelijk te maken, ook voor Blinden. Zo werkte Piet Devos al samen met Anne Juren (A choreography in your Body/Fantasmical Anatomy) en publiceerde hij o.m. het essay Dancing beyond Sight: How blindness shakes up the senses of dance.  

Maandag 20 januari 2020

We bespreken in team de verschillende denkpistes in functie van de boek voorstelling Bloedtest. Er komt een publicatie met de imaginaire structuur  van een labyrint. Je kunt via ‘verschillende deuren’ binnenkomen. Met andere woorden we streven naar een boek waarin elke bladzijde het begin kan zijn. 

We hebben een poëtisch literair deel en een schets van de onderbouw, een inhoudelijke voorstelling van het project onder de vorm van een ABC-daire. De labyrint structuur is geënt op het labyrint dat bloedtest zelf is. 

De boekvoorstelling kan op diverse manieren. 

Conclusie van de brainstorm: 21 maart, de dag van de trisomie; plaats: in het museum Dr. Guislain in Gent; we maken een multi mediale presentatie met live interventies door het koor 0506 en één tekst voorgelezen uit het boek. 

Vrijdag 17 januari 2020

Vandaag is er Kunstenoverleg XL in Broelkaai 6. De XL-versie nodigt ‘alle’ medewerkers van de leden van het Kunstenoverleg uit. We zijn dus met een pak meer dan gewoonlijk. Er is koffie en heerlijke taart voorzien; tijd dus om mekaar alle goeds voor 2020 toe te wensen vooraleer het inhoudelijke programma aangevat wordt.

Dat start met de toelichting van het meerjarenplan 2020-2025 van de stad Kortrijk. Cijfers. Investeringen, inkomsten, hier en daar gefronste wenkbrauwen. Vervolgens komt de ambitie Culturele Hoofdstad 2030 aan de beurt. ‘Het long distance proces, de road to 2030’ wordt uit de doeken gedaan. 

Daarna krijgen alle organisaties de kans om hun culturele highlights voor te stellen. Wit.h kondigt zijn eigen ‘long distance project’ aan, de opvolger van Bloedtest, die bij de meesten nog vers in het geheugen ligt. De Windstoot, het thema van macht en onmacht en de allegorie van het Narrenschip worden uit de doeken gedaan, en blijken de collega’s te boeien. Er staat dus weer heel wat te gebeuren. We heffen het glas op het nieuwe jaar.

Donderdag 16 januari 2020

Vandaag komen Lien Anckaert en Lara Breine langs. Ze hebben een projectvoorstel ingediend en zijn geselecteerd voor de Arts in Society Award 2019 – 2020. De ontmoeting tussen de twee kunstenaars staat centraal in dit project. De focus ligt op het proces. Lien en Lara gaan enkele maanden intensief samenwerken op een inclusieve en gelijkwaardige manier. Nog voor het project goed en wel gestart was, zijn ze al samen al samen naar Oostende geweest. Zijn op bezoek geweest in Mu.ZEE. 

Lien en Lara hebben elkaar verteld welke werken hun voorkeur wegdragen. Lien kiest resoluut voor Skeletten die twisten om een opgehangene van James Ensor. Het zelfportret van Spilliaert voor de spiegel vindt zo ook ‘cool’. Lien is gefascineerd door de dood, seksualiteit, horror.  Lra houdt meer van de kleine etsen van Ensor, etsen waarop 100den piepkleine figuren staan afgebeeld, een eindeloos krioelende mensenmassa op het strand of de tekening van de dood van zijn moeder. Ze willen elkaar beter leren kennen via het bekijken kunstwerken.    

Gesprek met Conny Van Gheluwe. Kritische reflectie voer de inhoud van de tekst: Wit.h in de kunst. Haar schrijfbureau noemt Sproke. ‘Sproke denkt en schrijft met u mee’. Ze doet heel consequent wat deze baseline op haar site zegt.  

Zij ziet twee grote lijnen: wie is Wit.h? Hoe gaat Wit.h om met de/zijn kunstenaars? 

Dinsdag 14 januari 2020

Verkennend gesprek met Wilderzicht over communicatie

Maandag 13 januari 2020

We zijn op weg naar het Minnehuis in Wervik. Van station naar station. 

De wind snijdt. ‘Hier moet ge niet trunten’ staat er in grote letters op een gevel geschilderd. We stappen stevig door en meten de wandelafstand van het station naar het atelier. 

Katelijne, coördinator van het Minnehuis, ontvangt ons en we vertellen over de Art Expedition De Windstoot. Het gesprek gaat over macht en onmacht, over hoe we tijd gaan nemen voor dit project, tijd  om te verdiepen. Dit staat haaks op de pop up gedachte. Macht versus onmacht, de relatie tussen beiden, de verwarring tussen beiden.

Ook de omkeerbaarheid van beide.  Je kunt het thema herkennen in de dagelijkse realiteit van onze werkomgevingen. Je kunt het thema doortrekken van kunstwereld naar de samenleving in het algemeen. De president van Amerika verbergt op TV niet eens dat hij zijn macht schaamteloos misbruikt… 

Het thema is macht – onmacht,  de titel is de windstoot en de vorm is het narrenschip. Dat is het schip dat symbool staat voor macht en onmacht bij de filosoof Michel Foucault.

Het is het schip waarop men alle ‘outsiders’ in de maatschappij samenbracht. In de 15de eeuw worden mensen met een beperking, waanzinnigen, dronkaards, bedelaars en heksen, verbannen uit de samenleving. Op een schip gezet om ze ver weg te voeren naar een onbewoond eiland, gedoemd om te verdrinken. Je hoeft maar narrenschip in te tikken op onze alwetende google machine en die spuwt de beelden uit. 

Het narrenschip roept een wereld van verbeelding op. 

Ik moet denken aan de kunstenaar Bas Jan Ader. Bij wijze van performance (een daad als kunstwerk) stak hij van wal aan de Amerikaanse Oostkust. Hij wou in een kleine zeilboot de Atlantische oceaan over varen. Ongeveer 10 maanden later werd zijn  boot terug gevonden voor de kust van Ierland. Van Bas Jan Ader geen spoor meer. De kunstwerken die hij maakte waren van een ongeziene kwaliteit, I’m too sad to tell you uit 1971 bijvoorbeeld. 

We nodigen de ateliers van het Minnehuis uit om als collectief mee te werken aan de Windstoot. In april komen 8 Erasmus studenten in het kader van het SPACE project aan de Vives werken in Wit.h. SPACE staat voor Social pedagogical Art & Creativity Exploration. 

Elk jaar opnieuw brengen de Erasmus studenten een frisse wind binnen, een aangename voorjaarsbries. Dit jaar zullen we hen uitnodigen om na te denken over macht onmacht . We stellen voor om een deel van hen tijdelijk te laten samen werken aan de windstoot met de kunstenaars van het Minnehuis.  Katelijne is enthousiast en zal dit introduceren en bespreken met haar team. 

Vrijdag 10 januari 2020

Vandaag Kenny Callens (en zijn begeleider Ruben Laflere) en Peter Holvoet Hanssen op bezoek. De ganse namiddag gewerkt omtrent het thema Macht en Onmacht. Ze kregen duidelijk een windstoot. Wij vragen hen het thema op een literaire manier uit te werken volgens hun eigen goesting.

Ze willen er volle bak tegen aan te gaan. Maar natuurlijk moet An Cael mee doen. We plannen een eerste werkweek van 30 maart tot 3 april in Watou.

Donderdag 9 januari 2020

Het selecteren van de foto’s voor de publicatie van Bloedtest loopt niet zo vlot. De begeleidende tekst is klaar en moet nu met Conny besproken worden maar de foto’s? Dit werkt precies niet zoals het zou moeten. We spreken af de selectie af te werken tegen maandag en dan onze hoop op de vormgeving van Luc Derycke te zetten. 

Het idee om fotohoezen te ontwikkelen als alternatieve kunstwerkjes of multiples moeten we zeker verder uit werken. En tegelijk van start gaan met een eigen label: Sonic Cru. Waarom niet.

Vandaag ook eerste telefonisch gesprek met Femke en Hadewych van Wilderzicht. Nu Astrid niet langer de vormgeving wenst uit te werken zijn we op zoek naar nieuwe partners. We hebben afspraak volgende week dinsdag. We zien er erg naar uit. Hun website is alvast veel belovend.

Woensdag 8 januari 2020

Deze namiddag kwam kunstenaar Kris Vandenberghe onverwacht langs. Een tijdje terug hadden we zijn atelier bezocht in St.Kruis Brugge, maar aangezien hij intussen ontslag nam in de voorziening de Kade, leek dit atelier geen vertrouwelijke partner voor project de Windstoot. Kris vertelt me vandaag dat hij als kunstenaar een zelfstandigen statuut zal aannemen en in die hoedanigheid een collectief zal oprichten met een aantal kunstenaars met autisme. Hij heeft met hen reeds gesproken over het thema Macht – Onmacht en ze zijn super enthousiast. Dus wij moeten hen niet meer vragen om deel te nemen, dit hebben ze reeds zelf beslist. Alleen moeten we hen info doorsturen over het project. Allez vooruit. Dit is de tweede keer deze week dat een collectief zichzelf voorstelt. Duidelijk een evolutie in de beeldende kunst.

Het thema leidt onder ander ook naar de persoonsgebonden financiering van personen met een beperking. Duidelijk een ernstig probleem van onmacht.

Vandaag ook contact gehad met Valerie van museum M Leuven. We zijn op zoek naar het contact adres van Nel Aerts en intussen vroeg ik hen of ze open staan voor een coproductie. Kunnen beter een concreet voorstel doen, begrijp ik. Wordt vervolgd. 

Dinsdag 7 januari 2020

We kijken door het raam. Het Vandaleplein wordt verschoond. De boomhut van De Warmste Week werd al ontmanteld. Vandaag wordt het hakselhout dat als tapijt diende weggehaald. De grote schoonmaak dus. Tot ons groot jolijt. Op naar het voorjaar! Het is weer vooruitkijken, De Windstoot indachtig. Krankland, Vrijhaven en Erwin Verhofstadt gaven als kunstenaars en collectieven al het startschot van het project. Maar de weg is lang en de betrokkenen zijn legio. 

Gefaseerd werken over een lange periode laat ons immers toe om de research prospectie en reflectie grondig te doen. Dan pas zal de thematiek ‘Macht en Onmacht’ in al zijn geledingen en schakeringen belicht zijn.

Er moeten dus nog veel bezoeken aan ateliers ingepland. 

Staan nog op het lijstje: Créahm Luik, Centre André Baillon Luik, Factor-Y Leuven, Artîlerie De Lovie Poperinge, De Cordaan Amsterdam, Herenplaats Rotterdam, Atelier Goldstein Frankfurt, Studio Borgerstein St.-Katelijne-Waver, Ut Glaashoes Maastricht, … 

Zo te zien zal ons Narrenschip in alle richtingen varen vooraleer het in 2022 in schoonheid aanmeert!

Maandag 6 januari 2020

Het is onze eerste werkdag van het jaar. Na onze eindejaarervaringen te hebben uitgewisseld bij een hete kop koffie vertrekken we richting station. De bestemming is Lokeren. Daar in Emiliani werkt Erwin Verhofstadt, geen onbekende kunstenaar voor ons want enkele jaren terug vormde hij een stel, samen met Jan Geldhof. ‘Friday Painters’, doopten we ze toen.

Jan is er nu ook bij. En Marijke en Bjorn, de twee vrijgevochten begeleiders van het atelier aldaar. We leggen hen het lange afstandsproject De Windstoot voor. Ze erkennen het motief van het procesmatig werken en de noodzakelijke communicatie errond. De gedetailleerde tekeningen van Erwin werken zo aanstekelijk dat hij zowel vormelijk als thematisch een plek verdient binnen De Windstoot. En wellicht vergezeld door vertrouweling Jan. Of misschien wel een ander kunstenaar? Op advies van Jan valt de naam van Nel Aerts. 

Marijke en Bjorn, dynamisch als ze zijn, kunnen hun dada echter niet bedwingen. Ze willen daarnaast ook een collectief inzetten. Misschien zijn ze binnen de wereld van de ateliers wel de pioniers van het collectief werken. 

Dat klinkt als een veelbelovende start! We sluiten af met een lunch wat verderop. Erwin heeft het duidelijk naar zijn zin. En wij praten verder bij en verfijnen onze afspraken. Straks terug sporen met een goed gevoel.

Maandag 23 december 2019

Terwijl de stad Kortrijk uit zijn voegen barst door de eindejaars koopdrukte en vooral door de aanwezigheid van de Warmste Week van Studio Brussel trekken we bij Wit.h stilletjes de deuren toe. De laatste afspraken voor dit jaar worden afgewerkt. De restanten van het project Bloedtest zijn op kantoor nog zichtbaar. Nooit eerder hadden we met Wit.h zo’n bijzonder jaar. De Walking Opera als kers op de taart van project Bloedtest beantwoorde volkomen aan de verwachtingen. Het thema werd heel breed uitgewerkt en een massa mensen werden erdoor geraakt. En bovenal de tentoonstelling en de live opvoeringen waren artistiek top. Het is dan ook met ongelooflijk veel ervaring en goesting dat we het nieuwe project opgang trekken: De Windstoot.

Tot volgend jaar.

Vrijdag 20 december 2019

Hein van de Figuranten Menen komt langs. We maken een stand van zaken op van project de Vrijhaven en vooral bepalen wat hun positie en toekomst is binnen de Windstoot . De kwaliteit van onze super compagnon Peter Holvoet Hanssen staat niet ter discussie maar we willen ook onderzoeken of we met andere schrijvers/dichters nieuwe projecten kunnen ontwikkelen. De Figuranten ontfermen zich verder over An C. en willen uitkijken om ook Kenny C. te laten deelnemen aan workshops binnen de Figuranten. Hoe we dit organiseren is niet zo duidelijk. De positie van Wit.h als bemiddelaar tussen de thuissituatie of de voorziening (kunstwerkplaats) en andere organisaties, moet duidelijker uitgewerkt worden. Vooral wat betreft de financiële invulling. 

Wordt noodzakelijk om de Windstoot vooral ‘zakelijker’ beter te onderbouwen dan project Bloedtest.

Donderdag 19 december 2019

We zijn het onderling niet eens over de teneur in de tekst over de positionering van Wit.h. De vraag is welke lezers we wensen te bereiken en in hoeverre we daar rekening mee houden. Het kost ons veel tijd om tot een overeenkomst te komen. Maar tegen de middag staat het scherp. 

Door deze discussie wordt duidelijk dat we voor Windstoot het spoor communicatie veel beter moeten invullen. We denken momenteel aan een soort redactie, die verzamelt, observeert, schrijft en laat schrijven, publiceert, toont, … Is het tijd om ons Themablad van destijds nieuw leven in te blazen? 

Net nu heeft onze vormgever Astrid de handdoek in de ring gegooid. We moeten op zoek naar iemand anders.

Woensdag 18 december 2019

Vandaag kwam Delphine Viaene langs. Ze wenst stage te doen vanuit de opleiding sociaal cultureel werk. Wij maken graag tijd voor de stagiaires het is voor beide partijen noodzakelijk om een goeie keuze te maken. Ze ziet het positief in, wij ook. Start ergens in februari ‘20.

The Wild Classical Music Ensemble speelde zaterdag de pannen van het dak in de Rijselse rocktempel L’Aéronef. Het nieuwe digitale DIY blaasinstrument van Johan Geenens werd getest en super goedgekeurd. Misschien speelt dit instrument wel een belangrijke rol in de Windstoot?

Vandaag uitgebreid overleg met hun toeverlaat en supervrijwilliger Evita. The Wild blijft een complex te organiseren gezelschap.

Dinsdag 17 december 2019

De koffie staat klaar. We steken meteen van wal. Wat is onze beginintentie? Waarom zijn we enkele jaren geleden verhuisd naar het Vandaleplein? 

Alles draait om inclusie. We hebben die keuze gemaakt om onszelf de beperking op te leggen. We gaan hier geen nieuw, ‘apart’ centrum maken voor het sociaal artistieke werk. We gaan hier geen galerij inrichten. We laten hier geen grote groepen kunstenaars resideren. 

Wat doen we dan wel? 

Werken. 

De dingen bedenken. Met mensen in gesprek gaan. Maar op het moment dat er met kunstenaars effectief moet samen gewerkt worden, tentoongesteld, gerepeteerd of opgetreden, dan zoeken we om dat inclusief te doen. Wat creatief begon met een spitante titel: ‘Wit.h is een museum aan de Overkant’ is de basis van onze manier van werken. De plek van de muzen. De overkant verwijst naar een brief van Phillip Vandenberg aan Sylvain Cosyns.

En wij, wij zijn altijd in beweging, naar de overkant, de andere kant van de oever. Op weg. Om te ontmoeten en om samen te werken. 

Dus: het kernwoord is inclusief.

En dit moeten we beter verwoord krijgen. 

Kernwoord nummer twee is communicatie. 

Ik werk verder aan mijn tekst. De bedoeling is een cultuurhistorische positionering van Wit.h. 

Waar staan we? Wat is onze geschiedenis? Waarom horen wij thuis in de hedendaagse kunstwereld? We worden erkend binnen het kunstendecreet. Die erkenning verdien je niet zo maar. De commissies zijn gevuld met weldenkende kunstkenners.   

Die tekst moet een plek vinden in het boek dat we aan het maken zijn. 

Dat boek wordt een echt Wit.h boek. Diverse dingen komen samen. Diverse invalshoeken moeten een eigen plek vinden. Peter Verhelst heeft prachtige teksten geschreven. Steven Decroos heeft alles gefotografeerd: alle werken in de tentoonstelling Bloedtest, kamer per kamer in het museum dr. Guislain. Van uit diverse camerastandpunten. We hebben een pak foto’s van de walking opera. Dat alles moet in dat boek. We hebben met ons drieën een ABC – daire geschreven. Een opeenvolging van mensen en dingen die een belangrijke rol spelen in het bloedtest verhaal. En daar moet die tekst bij. 

Ik pingpong met Bart over de lengte, over de invalshoeken en over de tussentitels. 

Het is de bedoeling om aan te tonen dat kunstenaars met een beperking een gelijkwaardige rol kunnen spelen. Co – creatie is niet uit de lucht komen te vallen. 

Voilà, het staat op papier: ‘Alles begint met contactimprovisatie’.  

Maandag 16 december ‘19

Het is 7u40 en koud. We staan op het perron en sporen dra richting Luik met de diepe Ardennen als eindbestemming. Het is voor een keer een ochtend met weinig koffie. De reistijd in acht genomen hebben we veel tijd om te brainstormen. Want nogal wat zaken liggen op onze maag en moeten dringend uitgeklaard. We stappen over in Gent. Er moet uitgemaakt worden of Wit.h al dan niet kiest voor het Kunstenfesival Watou als het eindstation van De Windstoot. Watou staat voor een belangrijke kentering en is hoogdringend aan een donor toe. Troeven en obstakels worden tegen mekaar afgewogen. We zijn er niet uit bij aankomst in Luik-Guillemins. Lieve hemel, de trein richting Luxemburg was ons te snel af! 

We verbijten onze frustratie. Calatrava’s overweldigende dakoverspanning biedt soelaas en beschutting. Een al te grote Starbucks koffie dan maar. Die houdt ons bij de les. We brainstormen verder omtrent de keuze van de ultieme plek. De kanshebbers, Watou, het Museum dr. Guislain en het leegstaande C&A pand in Kortrijk worden in de weegschaal gelegd. Zorgvuldig en kritisch wegen we de pro’s en contra’s, de troeven en de gebreken van de drie plekken tegen elkaar af. 

De gigantische koffiebekers raken leeg, het vertrekuur van de eerstvolgende trein is nakend en de kogel is door de kerk. Een vijftal kleine Ardeense stations schieten voorbij. Museum dr. Guislain lijkt het pleit te winnen. 

We komen aan in Vielsalm waar de charmante Anne-Françoise – sinds jaar en dag directeur en motor van la Grandatelier S – ons opwacht.

Na een traditioneel Belgische lunch trekken we de ateliers in. Een veelheid van kwalitatief werk prikkelt ons netvlies. Hier hangt niet alleen talent en kwaliteit in de lucht maar ook een aanstekelijke dynamiek. Dat wisten we al maar anno december 2019 wordt dit nog maar eens bevestigd. Michiel, een enthousiaste Vlaming in Wallonië, gidst ons door de kunst en zijn makers. Onderwijl leggen we onze plannen van De Windstoot voor. Er wordt heen en weer gepraat. Zijdelings komen gewestelijke en communautaire besognes bovendrijven. Maar kunst overstijgt. 

Tijdens de terugrit wordt duidelijk dat we de kunstenaars uit Vielsalm wel eens als collectief zouden moeten inzetten. Teveel kwaliteit in huis, een goeie vibe alom en dus geen zaak om er slechts één uit te pikken. Eind februari – begin maart zijn ze te gast in Gent. Onze volgende afspraak staat genoteerd!

En voor een keertje kortbij…

Vrijdag 13 december ‘19

Om 8.00 uur deze morgen begon de crew van de Wild Classical Music Ensemble de camionette te laden. Het is een klus iedereen op tijd bijeen te krijgen. Om dan zonder al te veel stress tijdig in Nancy Frankrijk te komen voor een concert deze avond. Morgen zaterdag rijden ze dan terug naar Rijsel om er live te spelen in l’ Aéronef. Berber is gelukkig een super driver en samen met Evita zorgen zij ervoor dat alles naar wens van de muzikanten verloopt. Geloof me je moet dit echt eens meemaken. 

In Kortrijk is de Warmste Week gekte losgebroken. Deze avond zijn er twee academies aan de slag ten voordele van Wit.h. In Kortrijk kun je een portret laten maken met jezelf in de rol van Ensor. In Harelbeke is er een kinderfuif. 

Donderdag 12 december ‘19

Kei koud vandaag. De chauffage van ons camionette vecht tegen de condens. We rijden naar Gent waar we om tien uur afspraak hebben met Luc Derycke (MER. Borgerhoff & Lamberigts). De eerste aanblik op het voorontwerp van het Bloedtest boek is teleurstellend. Maar na twee uur peinzen, overleggen en voorstellen komen we tot een beter concept. We vertrekken met een pak huiswerk en positieve vooruitzichten. Publicatie wordt verwacht op 21 maart 2020.

We hebben een discussie over het kunstenfestival Watou. Is de tijd rijp voor een sociaal artistiek/participatief festival in vlaanderen. En moet Wit.h zich dan kandidaat stellen om vzw kunst op te volgen? Een mooie uitdaging maar zien wij zoiets haalbaar?

Woensdag 11 december ‘19

Deze namiddag kwam Lode van Chemisch Circus langs samen met Kurt van Vormingplus. We leerden Lode kennen als een straffe filmer bij de creatie van het kunstwerk ‘Hell Gate’ tijdens Bloedtest met o.a. Johan Tahon, Lee Ranaldo en The WCME.

Kurt en Lode willen een allerlaatste filmpje maken over de acties van Kurt met zijn Bloedtest fiets (zie UP op de site van Bloedtest.org)

Lode stelt voor een transitie documentaire te filmen, van Bloedtest naar de Windstoot. Het moment waarop ouders moeten beslissen over leven en dood van hun al dan niet ongeboren kind getuigt van de allergrootste macht en tegelijk de allergrootse onmacht. Er volgt heel binnenkort een brainstorm met het ganse team.

Vandaag mail ontvangen van Bart Marius, artistiek directeur van museum dr. Guislain. Zijn team vindt het thema van de Windstoot namelijk ‘Macht versus Onmacht’ super interessant en stellen voor opnieuw samen te werken.

Dinsdag 10 december ‘19

Om tien uur stappen we het onthaal van de Vooruit in Gent binnen. Vandaag komen we samen met de teams van Platform-K en Theater Stap. Er is geen agenda. De ontmoeting staat centraal. Uitwisselen, inhaken, verbinden.

Platform K resideert in de Vooruit. Dit is een heel bijzondere plek. Hier adem je cultuur in al zijn facetten. Hier kun je toch onmogelijk begrijpen waar die conservatieve negativiteit tav kunst vandaan komt.

Wij zijn de enige organisaties die op dit moment professioneel werken met kunstenaars met een verstandelijke beperking binnen de subsidiering van de Vlaamse overheid. We zoeken uit hoe we in de toekomst elkaar kunnen versterken en deze kunst extra ondersteunen. Hoewel we een totaal andere methodiek toepassen zijn we verwant. Wordt vervolgd in april 2020.

Maandag 9 december ‘19

Op bezoek bij Créahm Brussel. Onze laatste ontmoeting dateert van meer dan vijf jaar terug.

Ze zijn verhuisd in de buurt van Flagey. Het is superkoud en de regen valt met bakken op de Brusselse kasseien. Het kan niet altijd feest zijn in de kunsten.

Met de trein naar station Zuid en daar tram 81 richting Montgomery. 

Ze verwachten ons hier, en dat doet deugd. Ergens eind de jaren negentig van de vorige eeuw hebben we voor het eerst samen tentoongesteld. Op initiatief van fotograaf Dieter Telemans. Hij bracht ons samen in La Tentation in Brussel. Bestaat dit huis nog?

Net als Bart en ik was ook Jeanine toen reeds van de partij. Ze werkt op vandaag nog steeds voor Créahm. Dit is een erg warm terug zien. 

In vertraagd Frans en met veel verbeelding expliceren we het project ‘de Windstoot’. We voelen een heel sterke verwantschap en begrijpen elkaar. Hier hangt een artistieke chemie in de lucht. Met veel energie en passie storten we ons op de vele kunstwerken die ze hier in dit atelier ontwikkelen. Het wordt snel duidelijk dat een samenwerking binnen Windstoot (coup de vent) binnen bereik ligt. Straffe kunstenaars hier.

Na de broodjes en een kort bezoek aan het muziekatelier trekken we terug naar Kortrijk. Afspraak begin 2020. 

Vrijdag 6 december ‘19

Traditionele speelgoeddag van Sint en Piet maar ons hoofd staat er niet naar. We willen teveel doen of we hebben te weinig tijd?

Normaal gezien werken we op vrijdag aan het archief van Bloedtest maar vandaag vliegen we naar het museum dr. Guislain waar we om 10.30 een bezoek brengen aan de tentoonstelling van Krankland: Project Z. De curatoren Thomas en Eline ontvangen ons met enthousiasme. En terecht, hun tentoonstelling is dan niet zo groot en de architectuur ‘vree zwart’, … het thema is des te origineel in Vlaanderen. Het is een eerbetoon aan (on-)beminde muziek van bijzondere kunstenaars. We treden binnen in het spiegelpaleis van de scheve noot, het wilde universum van de expressie en ongefilterde klanken. Alles ongehoord. 

Na de rondleiding nemen we uitgebreid de tijd om het project de Windstoot voor te stellen. Thomas en Eline zien het ferm zitten om het spoor ‘klank’ te onderzoeken en op de rails te zetten. Later schuiven wellicht nog heel wat kunstenaars aan. Idee is om een DIY, volledig digitaal symfonisch orkest (116 leden) op te zetten. Met hun vzw Krankland stellen ze voor het concertgebouw Brugge, Howest Kortrijk en La Belle Brute (Parijs) te betrekken in deze opdracht. Wij vinden dit super! De eerste coproductie binnen de Windstoot is een feit! Merci Krankland.

De traditionele croque monsieur in het museum café smaakt nostalgisch. We nemen afscheid maar blijven in de buurt. 

Want dichtbij woont Jan Geldhof. Jan is een vrij onbekend kunstenaar maar met ontzettend veel professionele ervaring in het werken met kunstenaars met een beperking. We hebben hem uitgenodigd om kunstenaar Erwin Verhofstad (uit Emiliani Lokeren) te ondersteunen in zijn opdracht voor Wit.h. Erwin zijn oeuvre bestaat grotendeels uit gedetaileerde potloodtekeningen van steden. We vragen hem of het mogelijk is een stad te tekenen met een haven waarin ‘The jestership is docking’. We verwijzen binnen de Windstoot meermaals naar het Narrenschip.

Deze namiddag bespreken we de aanpak en op 6 januari wordt alles uitgebreid besproken met Jan, Erwin en zijn begeleidster uit de voorziening.

Donderdag 5 december ‘19

Op het Kortrijks kunstenoverleg staan we lang stil bij de besparingsproblematiek. Wit.h schrapt geen projecten maar zal de broeksriem serieus aantrekken. We zijn vooral bang van de effecten op de werkingsbudgetten in de komende jaren.

Woensdag 4 december ‘19

Gans de namiddag op kantoor bij onze penningmeester Catherine van Quantis. Jaarrekening 2019 tot en met oktober afgewerkt en begroting 2020 in orde gezet.

Grootste bezorgdheid is de beperkte eigen inkomsten. Hier is er werk aan de winkel. 

Catherine zet er haar schouders onder zetten en wilt een benefiet organiseren in de Stad Schouwburg van Kortrijk. Alles wordt besproken op de AV Wit.h volgende week maandag.

Dinsdag 3 december ‘19

Vandaag Algemene Vergadering van OKO. Ik moet ervoor naar Mechelen bij Nona en reis samen met Hein Mortier van de Figuranten en Tom Vangeluwe van het Wilde Westen met de immer in vertraging zijnde Belgische Buurtspoorwegen.

Uiteraard staat deze dag in het teken van de besparingen en de beleidsplannen voor de nabije toekomst. Onverwachte spreker is Joachim Pohlmann, de kersverse kabinetchef cultuur. Hij beweert dat de besparingen geen ideologische maar een budgetaire reden hebben en nodigt uit tot dialoog. Het voelt niet comfortabel.

Maandag 2 december ‘19

Met team het programma en begroting 2020 afgewerkt. Bloedtest heeft ook een groot stuk uit het budget voor volgend jaar opgesoupeerd. Dus het wordt een karig jaar. Maar geen nood. We starten alvast nu drie sporen op binnen het project Windstoot: beeld – klank – woord. Voilà vertrokken.

Zaterdag 30 november ‘19

Zes uur dertig, verdorie ik haat vroegtijdige wekkers. Wat doen wij onszelf toch aan? Vanaf 8.00 uur deze morgen gaan Bart en ik twaalf uur live radio Bloedtest maken. Twaalf uur muziek, interviews, live interventies, podcast etc etc etc over Bloedtest. Alles is tot op de seconde voorbereid maar toch is de stress voor deze eerste keer te snijden. 

We werken samen met radio Quindo die ruimschoots op tijd zijn om de techniek te verzorgen. We werken niet vanuit de studio maar live van uit Hangar K een sociaaleconomisch project in Kortrijk waar we deze avond een feestje hebben waar het eind van Bloedtest officieel wordt ingegeten, gedronken en gedanst.

Uiteraard zijn we intern al geruime tijd bezig aan het project dat Bloedtest moet opvolgen: De Windstoot. Maar vooraleer daar publiek mee uit te pakken moeten we eerst Bloedtest officieel kunnen afsluiten. 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *