Bij Tutti Fratelli

Een wandelende opera?

Suppoosten voor Wit.h betekent op locatie werken. Het museum is altijd weer aan de overkant. En daar moeten wij dan heen. Suppoost spelen in een klassiek museum, altijd op dezelfde plek, dezelfde tijd en dezelfde mensen, het zou niets voor mij zijn. Ik ben altijd nieuwsgierig naar wat aan de overkant te beleven valt.
Vandaag trek ik naar Antwerpen naar Tutti Fratelli. Het kunstenaarscollectief ‘Onderland’ heeft er een tijdelijk onderkomen om te repeteren. Ze werken aan een performance voor het project Bloedtest maar repeteren in Kortrijk of Gent bleek moeilijk te organiseren. Dus dan maar naar Antwerpen, zo eenvoudig gaat dit bij ons. Ik zie jullie nu fronsen en zich afvragen of Wit.h nu ook theater maakt? Awel ik probeer het ook beetje bij beetje te begrijpen. We werken blijkbaar aan een soort opera? Maar dan een die wandelt?

Puzzelen

‘Onderland’ is de naam dat het kleine collectief zichzelf aangemeten heeft. Ik heb ze al een aantal keren ontmoet in dit project: Geertje Vangenechten, Hazina Kennis, Peter Holvoet Hanssen en vandaag niet met Pieter Debruyne maar met de jonge acteur Jason Van Laere.
Ilse van Tutti is supervriendelijk en onthaalt ons met koffie. Peter bracht chocolade mee en Hazina trakteert met zelfgemaakte speculaas. Geef toe, een aangename job hé.
De eerste taak van de dag is samen een agenda opmaken voor de komende werkperiode. Onze chef artistiek doet niet graag zo’n praktische zaken en dus moeten wij suppoosten dit op ons nemen. Ik vind dit heerlijk, zo puzzelen met data en plekken tot alles perfect in elkaar haakt. Dit heeft me een goed gevoel.

Die Jason laat zich wel gelden.

Opvallend zo’n jonge man met het syndroom van Down met zoveel goesting om te spelen. Hij demonstreert een soort Flik-flak en werkt zich schijnbaar zonder moeite door een aantal setup s. Amai, mijn stramme lijf doet al pijn door gewoon toe te kijken. Maar zijn boodschap is duidelijk: “allez, laat ons beginnen”. Indien hij vandaag zijn plaats vindt mag hij het gezelschap versterken voor de duur van het project. Ik hoop het voor hem en voor ons, want zo’n kunstenaar erbij maakt toch wel een wereld van verschil.

Onderland

Vooraleer ze starten met werken vertelt Peter me hoe ze straks afdalen in ‘Onderland’. Ze willen zichtbaar maken dat er soms zo’n belangrijke gebeurtenissen op je pad komen dat het leven erna helemaal anders is. Deze kunstenaars verlaten zelfs de fysieke samenleving en dalen letterlijk af in de buik van onze wereld. Dit proces hebben ze reeds in een videofilm ingeblikt. Nu werken ze aan het vervolg als podium act. Mijn gedachten dwalen af en ik herinner me lange tijd terug een mevrouw die me vertelde dat ze zwanger was geweest van een kindje met het syndroom van Down. Hoe ze door de hel ging en emotioneel verscheurd werd en uiteindelijk toch abortus besliste. Haar leven is nooit meer hetzelfde geweest. En ook ik wist niet goed wat te zeggen.

Groeten de suppoost met knieprobleem

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *